Kayıt: Apr 30, 2008 Mesajlar: 401 Nerden: İstanbul
Tarih: Sal Hzr 24, 2008 2:36 pm Mesaj konusu: H.E.A.T. Albüm Kritiği --> Eski Usül Hard Rock
H.E.A.T. - H.E.A.T. Albüm İncelemesi
Kadro :
Kenny Leckremo -> Vokaller
Dave Dalone -> Lead Gitar
Eric Rivers -> Ritim Gitar
Jona Tee -> Klavye/Efektler
Jimmy Jay -> Bass Gitar
Crash -> Davul
Parça Listesi :
01. Intro
02. There For You
03. Never Let Go
04. Late Nite Lady
05. Keep On Dreaming
06. Follow Me
07. Straight For Your Heart
08. Cry
09. Feel It Again
10. Straight Up
11. Bring The Stars
12. You're Lying
13. Feel The Heat
70-80'ler ile Modern Rock'ın Uyumu ...
Başlık aklınızda birşeyler uyandırmıştır elbet. 80'lerin tadına doyulmaz melodileriyle büyüdük, Scorpions'uyla , Alice Cooper'ıyla , Def Leppard'ıyla , Thunder'ıyla coştuk, bunlarla aşka geldik. Fakat günümüze baktığınızda artık böyle şeylerin çok az yapıldığını, daha çok modern ve popüler metal'e yönelme olduğunu görürüz. Şimdi, 2008 yapımlı isimlerini akıllarımıza kazıtacaklarına inandığım bu gençlerin müziğini hissetmeye hazırmısınız? Grubun söylediği gibi " Feel The HEAT - Ateşi Hisset "! Sözü fazla uzatmadan yorumu H.E.A.T. ekibine bırakıyorum ...
There For You ile başlıyoruz ...
Parçaya giriş bir intro ile yapılıyor. Introda bir pilot'un kalkışa hazırlığı ardından şarkıya çok iyi bir giriş yapılmış (garip bi tanım oldu ulan). Albümün giriş parçası açıkçası insanı çok etkiliyor. Parçada ne gitar ne de klavye baskın, grubun özgünlüğü ise tamamen buradan kaynaklanıyor. Bu uyum şarkı boyunca sizi alıp götürüyor ki Leckremo'nun vokalinde neredeyse kusur yok. Sololar ise tam anlamı ile "kısa fakat vurucu". İlk parçayı böyle bitiriyor grup.
Never Let Go
Diğer parçadaki tempoyu bozmadan fakat biraz daha yavaşlayarak devam ediyoruz. Burada gitar daha baskın gözüksede gerçekten klavyeci eleman işini biliyor ve efektleri araya geçirme işini gayet iyi yapıyor. Parçanın gitar solosuna gelince işte orda dur diyorum ben ! Bu gençler işlerini gerçekten iyi yapıyor ve gitarın "ağladığını" hissettiriyor. Parçada eksiklik olarak gördüğüm bateristin ritim tutmakta sorun yaşaması. Albümde sadece bu parçada son dakikalara doğru hissedilen bir kusur. Fakat parça genel hatlarıyla gerçekten hoş.
Late Night Lady ...
Parça girişinde tam bir Def Leppard havası var. Vokal burada daha sakin fakat müzikal uyum daha fazla. İlk 2 parçaya rağmen daha ritmik fakat daha melodik bir parça. Klavye işini yine iyi yapıyor. Vokal dışında tüm grubun parçaya eşlik etmesi ve gitar distorsiyonuna doymuş olması parçayı dahada özel kılıyor ...
Keep On Dreaming ...
Bass gitar gerçekten çok iyi bir giriş yapıyor. Hissedilen sade fakat uyumlu melodisi ile büyüleyici bir parça Keep On Dreaming. Yavaş fakat çok hoş bir parça. Özellikle 2 dk 50 sn'den sonrası dikkatle dinlenildiğinde gerçekten duygu seli yaşatıyor.
Follow Me - Bu Parçaya Dikkat !
Parça klavyenin o ince dokunuşları ile başlıyor. Ardından arka planda kalan slow gitar riffleri ve vokalin birden coşup baterinin albümde çıkardığı en iyi işlerden biri bu parçada mevcut. Ben bu parçada Thunder dinleyen varsa eğer tam bir Until My Dying Day havası görüyorum. Albümdeki en kısa gitar solosu bu parçada yer alıyor...
Straight For Your Heart ...
"Could you belive in love ? - Aşka inanır mıydın?" diyor Bay Leckremo. Tamamen baterinin eline bırakılmış bir giriş yapılıyor ve parçanın adına yakışır bir biçimde insanın " tam kalbine doğru " giriyor. Parçada gitar daha baskın fakat dinlediğimiz ilk parçalar ile birlikte grup hakkında aklımıza farklı bir tanım getiriyor: "Melodik Hard Rock"
Cry ...
Giriş diye ben buna derim işte ! Albümün en ağır ve en duygulu parçası. Gitarın gözyaşlarını ruhunuzda hissediyorsunuz. İşte tam bir aşk parçası. Bu tip karşılaştırmalardan nefret ederim fakat albümün tamamı bu duygu içinde olsa ben "David Coverdale'ye yeni bir rakip mi doğuyor " derdim. "I Cry , for the love you've given me - Ağlıyorum , bana verdiğin fakat tekrar elimden aldığın o muhteşem duygu , aşk için ..." diyor Leckremo ağlarcasına. ve Mükemmel gitar solosu, eskilerin tam içinden kopmuş fakat yeni nesilin hissettiği bu 80'lerin ateşi. Hiçbir parçayı beğenmeseniz dahi bu parçayı şiddetle tavsiye ediyorum. Orta bir tempo ile bitirilen bu parça, duygu ve gözyaşı yüklü, hemde tamamı ile ...
Feel It Again ...
Cry'ı tam anlamıyla duygu çöküşü, aşkın sonunu anlatan bir parça gibi düşünürseniz Feel It Again yeni umutlara doğru yelken açışı simgeler. Albümün en eğlenceli parçalarından biri olan Feel It Again, Orta tempoda ve klavye efektlerinin ağırlıkta olduğu bir parça. Vokalin ekolu verilmesi ise parçayı "kusursuz" hale getiriyor. Zamanla alıştığınız Crash'ın davul ritimleri sizi büyülemeye başlıyor adeta. Gitar solosu yine parçaya yakışır bir biçimde ve parça güzel bir biçimde son buluyor.
Straight Up ...
Bu parçada beni etkileyen özel bir şey göremedim, belkide albümün en sönük parçası Straight Up. Fakat dikkatli dinlediğinizde, o duyguyu yakalamak zor fakat sizi alıp götürebilir. Parçanın en beğendiğim yönü ise
Blues öğeleri barındırması ve gitar solosunda bunu hissettirmesi ...
Bring The Stars ...
Orta tempoda devam eden bir parça. Kulağınızın vokale ve onun muhteşem çığlıklarına alıştığı nokta burası. Bass gitarın belkide en ağır olduğu parçalardan biri.
You're Lying ...
Albümde isminden ötürü en beğendiğim parçalardan biri. Temposu daha yüksek ve melodik öğelerin yani klavyenin neredeyse hiç kullanılmadığı tek parça. Gitar tonları karşılaştırma yapıldığında diğer parçalara göre daha ince ve daha hızlı.
ve son parçamız, Feel The Heat ...
Gitari ağlatarak parçaya giriş yapan H.E.A.T. , başlangıçta bass gitarı çok baskın kullanıyor ve vokali en sade olan parçasını sergiliyor. Ağırlıklı olarak klavye ve bass gitarın "Atıştığı" bu parçada grup size "Ateşi hissettirmeye" çalışıyor. Elektro gitar sonlara doğru devreye girerek "Ben burdayım" dercesine o mükemmel solosunu atıyor ve geriye klavyeyi bırakıyor. Parça ve dolayısı ile albüm, vokalin çığlıkları eşliğinde son buluyor.
Kısaca H.E.A.T.
Albüm genel olarak özgün parçalardan oluşuyor fakat baterinin yaratıcılık konusunda eksik olduğunu, ritimlerin benzerliğinden anlıyoruz. Albümün bir diğer eksisi ise sözlerin biraz "basit" oluşu.(sözlere pek değinmedim henüz internete düşmedikleri için hem parçayı dinle hem çıkar, bide üstüne Türkçe'ye çevir, zor iş ) Fakat özellikle Cry tam anlamı ile duygu yüklü bir parça. Albümün en büyük artılarından biri ise eski usül gitar tekniklerinin ve rifflerinin yanında modern öğelerin ve klavyenin ne kadar güzel uyum sağlayabileceğini ve bassında ağırlıklı olarak nasıl kullanılabileceğini göstermeleri. Bu konuda çok iyi işler çıkaran İsveçli H.E.A.T. , ileride çok daha iyilerine imza atacağının sinyallerini veriyor. Ayrıca grup, Alice Cooper'dan bizzat destek almış ve Alice Cooper'ın grup hakkında yaptığı yorumlar ile de kalitesi tescillenmiştir.
Dipnot: Albümü dinlemek isteyen veya merak eden arkadaşlar özelden isteyebilirler, gerçekten yorumlardan sonra gördüğünüz üzere kaçırılmaması gereken bir albüm
Bu forumda yeni konular açamazsınız Bu forumdaki mesajlara cevap veremezsiniz Bu forumdaki mesajlarınızı değiştiremezsiniz Bu forumdaki mesajlarınızı silemezsiniz Bu forumdaki anketlerde oy kullanamazsınız
Bu Forum gücünü phpBB'den almaktadır. Tema
nukemods.com
tarafından uyarlanmıştır.