K.Diamond : Heavy Metal ; Kafalar Karıştı,Kafalar Duvarda !

[Dante]

Heavy Metal.Sistem.İlerleyişindeki kusursuzluk.Tabular değil insanların kafalarındaki Heavy Metal kuralları ! Kural değil, yaşanmış gerçekliklerin yansımaları ! Yansıma değil kelime görünümü ile tanım içine sokma mana itibari ile..

King Diamond da bir thrash ruhu vardır, kara metalcilerin kafalarına dank etmesi gereken bir canavar ! Aynı ruhta karanlık sokaklardır parçaların müzikalitesi.Ustalıkla işlenmiş müzikalite sistem çarkları arasında pürüzlere sebebiyet verdi evet.İnsanlar şoka uğradı : "nasıl olur ! "

Tartışmalar,uzlaşı arayışları,çizgi içerisine sokma çabaları,veya dışarısına itme girişimleri.Tek bir gerçeklik : usta kalem,usta yorum,usta müzikalite ve büyülü bir grup ! King Diamond ile Heads On The Wall ,Kafalar Duvarda evet.

Kitlelerce içerik açısından en çok konuşulan grup haline geldiler.Birçok grubun hayranlığını kazandılar.Paralelinde birçok sapık ruhlu insanlara alet oldular.Tek bir gerçeklik vardıki King Diamond Heavy Metal ağacının yanında kahverengi renkte kökleri olan kırmızı dalları ve siyah elmaları ile yetişmiş bir başka ağaçtı.Toprak aynı su aynı molekül dna atom ya da her ne ise onlar farklı.Kökten damarlara çekilen suyun aynı olması King'i bir nebze HM çizgisi altına sokabiliyor.O suyu müzikalite olarak algılayalım ve King'in büyülü dünyasında yolculuğua çıkalım.

Korku teması,eğlence,bir nevi amerikalı zihniyetin cadılar bayramı ! Günümüz cadılar bayramında giyilen kostümler sözümüz onlara kişinin kişiliği hakkında bilgi verici olduğu için erkek ile dişinin kaynaşması tanışması ana tema imiş.Tarihçesi umurumuzda olmaması ile birlikte King'in cadılar bayramı anlayışı gayet orta yerde ve zararsız gibi görünüyor.Kostümler makyajlar vs King'in festival görünümü,sesi yorumu müzikalitesi ve içeriği de efendinin vizyonu olsun.Böyle bir konumda satsan satılmaz sövsen sövülmez bir adamla Kafalar Duvarda diyerek söze girip o büyülü dünyaya girmek en iyisidir.

Albüm 96'da daha ben çocukken King'in o karanlık ruh haleti ile yapılmış olan The Graveyard albümü.Parçamız son derece karanlık,ruhsuz,katı ve ürkütücü.

Tüm bu tariflere uyan gitar riffleri ile sanki bir korku filmi başlıyor ve hisleriniz bu duruma birden aşina oluyor,asıp kesesiniz,pelerin giyip mezarlığa koşup deli gibi sesler çıkarıp ölüleri korkutasınız geliyor belki de.King'i özel kılan da insanın ruhuna işleyebilmesindeki ustalık değil midir ? Psikopatlık kursu öğretmenine tanıklık edin !

Soğuk bir mezardayım diye söze girer Bay Crowley kılıklı King.Yoksa Deyyus Vlad ruhlu cani mi demeliydik ?

Birkaç satır daha aşağıya indiğimizde aslında kahramanımızın bebe korkutma işinde değil de mesaj verme eğiliminde olduğunu görüyoruz.Ölü bir ruh.Mezarda kendisini sorguya çekmeye başlamış.

Kafalar duvarda,bakıyorum kafalar duvarda nakaratından sonra ikinci kısım giriyorki aslında kahramanımızın mezarın içinde değil de "mezarlıkta" olduğunu anlıyoruz.Mezarlıkta ölürsen,ruhun kaçamaz,biliyor musun orada aklını kaçırırsan,ruhun ölmez ama beyninin içinde bir yerlde gezinir durur diyor King.Çıldırmak ile deli hastanesinde yatmak gibi birşeylerden bahsediyor.Deli bir insanın aklı,ölü bir ruhun kaçmaya çabalaması gibi ha !
Görmüyor musun,görmüyor musun kafalar duvarda ...

Son gece,mezarlık kapısına tırmanırken,yer kazan bir adam gördüm.Vardiya değiştirmiş bir mezar kazıcı ! Jeremiah 4 senedir burada çalışmakta.Çoktan bir ayağı çukura girmiş.Yardımımla bir başkasını hallettik,kazdık,onun güçlü olduğuna inanmıyorum.

Mary,orakçı [veya azrail o sizin hayal gücünüze kalmış] kiliseye geldi.Aziz kesesini doldurdu ! Jesse çanı çaldı,belki ruhu cehennemde huzura erdi ! Kimse çıkmak zorunda değil,kimse söylemek zorunda değil !

Kafalar duvarda,bakıyorum ölmemiş henüz canlı kafalar duvarda...

Kimse gelip gitmiyor yeniden.Emin olmaya başladımki kimse nerede olduğumu bilmiyor.Özellikle o adam,hatırlıyorum,kurtulamadım tüm o seslerden ...

King...Komplike bir zihniyet.Kafalar duvarda,ölü değil henüz canlılar.Sesler,mezar kazıcı ve kilisedeki zıt kavramlar.İsimler ve betimlemeler.Tek başına baktığımızda parçanın herhangi bir amaca hizmet edemediğini görebilirz ilk başlarda.Ancak bazı cümlelerinde kahramanımızın sanki uykuda bir rüyada olduğunu anlayabiliyoruz.Kafalar duvarda ! Bir mezarda olduğunuzu düşünün.Sizin gibi onlarcası aynı toprakta komşunuz.Ölü bedenler.Ölü kafalar.Kabrinizin dört duvar olduğunu ve toprak hareketleri ile mezarların iç içe girebileceğini hayal edin.Kafalar duvarda ! Ölü dğeil henüz canlılar ! KAbir azabı veya çekilen sorgulara verilen tepkiler.Hayal edin !

Yaşamında kiliseye gitmekle gitmemek arasındaki ikilemlerde boğuşmuş bir ruhun mezarda yaşamını sorgulamasını hayal edin.Kiliseye gitme manzarası.Kapıda karşılayan aziz.Çalınan çanlar ve en garip cümle ; ruhun cehennemde huzura ermesi.Yaşamının sorgulamasını bitirmiş ve sonunun cehennem olacağını kesitrimiş bir ölünün ya da rüyada bir adamın bilinçaltının eski anılarında şekil değiştirerek vuku bulması ! Kiliseye gidenin cennet huzuruna erişmek ya da öldüğünde cennete gitme aruzusu ile yanıp tutuşmak hisleri ile çalan çanlar ile manevi buhranlara girmesi,hayatını iyi yaşayamamış bir insanın gideceği yeri kestirip o anıyı kötü yönde hayal etmesini göz önünde bulundurun !

Kafalar duvarda ölü değil henüz canlılar.Kafalar duvarda...

Kahramanımızın rüyada olabileceğine de işaret eden mısraya girdiğimizde,mezar kazıcının hatırlanması,seslerin kafadan çıkamaması,nerede olduğunu kimsenin bilememesinin cevabı ile dizayn edilmiş son mısra ile karşı karşıyayız.Parça amacında bir bütün bulamasak bile King'in sadece mesajlar vermek için bu parçayı yazmış olduğunu da kabul edebiliriz.Mezarlıkta,mezar kazıcıyı görür,kazmasına yardım eder,bölüm atlar kiliseye gitme sahnesi kafada canlanır,orada bir bilinçaltı olayı gerçekleşir,kahraman duvardaki kafalardan bahseder [hayal ettiğimiz kısmı hatırlayın],ölü olamayacakları durumunda dinsel bir kılıf geçirir,sesler,adamlar sahneler ve nerede olduğunun bilinmemesi King'in bir sanat oyunudur bence.Parça bütün ilişkisi.Tüme varım.

İllaki bir kompozisyon içinde olmam mı lazım ? Dercesine King tarzı bir parça ile karşı karşıyayız.Sanat ve eserleri de insanların algılayışları ile değer bulmaz mı zaten ? King komplike bir ruha ve kafaya sahip,şarkılarını o ruh haleti ile yazan,dinleyiciye de istediği yönden bakmasına olanak sağlayan bir canlı olsa gerek :=) ! Hatta parça sonuna baktığımızda bizim "rüya" teoremimiz biraz daha güçleniyor gibi.Korku dolu bir ses ve nefes tonu ile söylenen mısralar.Gerçekten ürpertici bir yorum sahnesi.Rüyadan korku ile uyanmış bir adamın sayıklaması gibi ha ! Ya da cidden o mezarda gerçekten ölü olarak bulunan bir adamın çaresizce haykırışları .Sanat algılama ile anlam kazanır evet.King i özel kılan,özgün olmasıdır.En baştaki ağaç örneğini hatırlayın.HM değil evet.

Heavy Metal bir bütündür,parçalanamaz.Sen en kral Manowar usulü sound edinebilirsin ancak parçalarda Allah kitap çekiyorsan,veya sapık ruhlu insanlara malzeme veriyorsan orada duracak ve iki adım geri çekileceksin.King'e karşı bu kadar katı olamamamızın da sebebi ondaki o müzikal ve sanatsal büyüdür.En kral heavy adamı bile bu adamın parçalarına sempati duyuyorsa,King sanatını ciddi manada iyi icra ediyor demektir.Bu arada dikkat ! "Last night, when i climbed the cemetery gate" kısmında temponun en yüksek seviyeye çıkmasını,teorimiz olan rüyanın bir nebze çürütülebileceği bunun zıttı olan kahramanımızın gerçekten ölü bir halde mezarda çıldırmak üzere olmasının teorisine daha yakın olabileceğini görebiliriz.Üzümünü ye bağını sorma demişler.King'in dünyasına gir zevkini al ve kafanı kurcalama.King tehlikeli bir adam beyler !...

[Dante]

Ya da King'in konsept çılgınlığını düşünerek parçayı analiz etmek istersek,The Graveyard albümünü komple incelememiz gerekir.O şekilde bir analizle de parçadan başka bir anlam çıkarabiliriz...

[Dante]

Not : Gerçek konsepti bilen çıkarsa yazsın.Çünkü buradaki çoğu tahlil hayal ürünüdür.Yani hayal gücü dersek daha iyi olur :=) Sonuçta bir sanat eserini bir insan için değerli ve güzel kılan o sanat eserine kendi hayal gücü ile bakması değil midir ? Kim bilir gerçek konseptle bile paralellik vardır benim analizlerimin ehehe :=)

Not2 : "Sonuçta bir sanat eserini bir insan için değerli ve güzel kılan o sanat eserine kendi hayal gücü ile bakması değil midir ?" kısmı her grup için geçerli değildir.Sonuçta "şu şudur bu böyledir" diye bazı kavramları açıklayan bir parçayı sen kendi hayal gücünle analiz edemezsin.İçindeki bilgiler net ve bir gerçeklik belirtiyorsa onu daha fazla değiştiremezsin.Mesela TheSinner hayal gücünü ve birikimlerini kullanarak JP'nin Heavy Metal parçasını analiz etmişti.Ama mesela Master Of Puppets gibi kesin ve yaşanılmış değerleri olayları anlatan parçayı sadece hayal gücünle farklı noktalara "bir yere" kadar çekersin.Ama mesela bu parçada hem albümün genel konseptine bakarak hem de kendi içinde parçaya bakarak bazı kavramları hayal gücü ile destekleyip konuyu daha ilgi çekici noktalara yönlendirebiliriz.Sonuçta mevzu bahis King ve konuları olunca bu iş eğlenceli bir hale geliyor....

[RockaRolla]

Nerde Metallica orda Dante zaten : P Return Of The Wampire falan da biliyorsundur sen : P

Kritik iyi, güzel de, şarkılar ne diyor King bizlere ne anlatıyor bilseydik eğer tadından yenmezdi. Birkaç albümün hikayesini biliyorum fakat the graveyard malesef... İngilizcem olsaydı eğer, King Diamond ın şarkılarını delik deşik ederdim herhalde.. Bi kişi bile çıkıp çevirmiyor ya pes doğrusu! İngilizcesi olan arkadaşlar çalışsın biraz lütfen Neyse albüme dönelim. Bunu bir yerde okumuştum paylaşalım sizinle de. ''King Diamond albümleri insan doğası, akıl gibi konuları işlerken bu sefer daha farklı bir konuya değiniyordu; ensest.. Bu albüm King’in ufaktan kafayı kırmaya başladığı albüm olarak yorumlanmaya başlandı. Misal, “I Am” şarkısının sonunda King’in 3 kere “Die” diye bağırması gerekirken, kayıtlarda kendinden geçiyor ve delirmiş gibi arka arkaya “Die” diye bağırıyordu. Kimse konuşmadı çünkü herkes bu duygunun albümde yansıtılması gerektiğini çok iyi biliyordu.'' (alıntıdır) yazıda da demiş zaten, i am parçası çok fena! İyi ki King kendini kaybetmiş diyesi geliyor insanın. Birde Lucy Forever ın başında die deyişi var o da dehşet.....Kaç kere dinlediğimi hatırlamıyorum....I am sonu lucy forever başı söylenecek hiçbişey yok evet! Kafa kırdırıcı… Zaten ben ilk king diamond dinleyişimde bi baktım kafam duvarda asfadfsfsa

Albüm hikayelerinden copyleyim bikaç bişey..

The Eye : Maalesef grup tekrar üye değişikliğine giderek baterist Whitemeir’ın yerine Snowy Shaw’ı almak zorunda kaldı. Bu yeni üyelerle bir sonraki uzun soluklu albümleri olan “The Eye” adlı albümü kaydedildi. Snowy’nin iyi bir performans sergileyememesi nedeniyle kayıtlar sırasında davul makinesi kullanmak zorunda kaldılar. Daha sonra Snowy parçaları tekrar stüdyoda yeniden düzenledi. 1990 senesinde CD olarak basılan bu albüm, Kopenhag Sweet Silence Studios’da, ismini daha önceki stüdyo kayıtlarında klavyeci olarak anımsayacağımız Roberto Falceo ve King Diamond tarafından düzenlenerek piyasaya RoadRunner Records aracılığıyla dağıtıldı. Bu albümde anlatılan hikâyeler gerçek olup, 1450–1670 seneleri arasında Fransa’da gerçekleştirilen Engizisyon Mahkemeleri ile ilgilidir. Albümde ismi geçen her karakter gerçek olup, anılan tarihlerde yaşamış kimselerdir. Örneğin Nicholas de la Reymie: Hristiyan Yakma Mahkemesi başkanı. Paris’te yaşamıştır. Jeanne Dibasson:’un ise cadı olduğu sanılmıştır. Madeleine Bavent: 18 yaşında bir papaz tarafından iğfal edildikten sonra 1625 senesinde Louviers’deki manastıra katılan bir kızdır. 1647 senesinde hapishanede ölmüştür. Peder Pierre David: 1628 senesinde ölene kadar Louviers manastırında vaizlikle görevli papaz. Peder Mathurin Picard: 1628 senesinden 1642 senesinde ölene kadar Louviers manastırında vaizlikle görevli papazdır. Hastalığı sırasında, delice hareketlerine rağmen Madeleine Bavent’e tecavüz etmeyi başardığı söylenmektedir.

The Puppet Master: Grup yine aynı üyelerle yoluna devam ederek 2002 senesinde “The Puppet Master” adlı albümü ortaya çıkardılar. Bu albüm de Massacre Records tarafından plak, CD ve DVD olarak basıldı. DVD’de ayrıca King Diamond’ın sesinden “The Puppet Master”’ın hikâyesi de bulunmaktadır. Albümün hikâyesi 18. yüzyılda Budapeşte’de geçmektedir. The Puppet Master” King’in hastalıklı beyninden çıkan en korkunç hikayeye sahipti. Budapeşte’de gayet romantik başlayan hikaye gittikçe gizemli bir hale dönüşüyor ve büyük bir trajediyle sona eriyor. Bu arada albümde bir de herkesin gözlerinin dolmasını sağlayacak “So Sad” adlı bir şarkı bulunuyordu.

Ayrıca vodoo nun yine yaşanılmış bi olaydan yazıldığını biliyorum..

Aslında bende var birkaç bişey isterseniz bi ara kopyalarım siteye, pek fazla bilgi yok çünkü King Diamond başlığında. Yada King Diamond severler google dan araştırsınlar : P

[Dante]

Bu albüm kritiği değil Heads On The Wall parçasının kritiği.

[delikeman]

Asıl adı Kim Bendix Petersen'miş.Ayrıca Chuck Schuldiner'in hayranıymış.Merycful fate'in vokaliymiş.Eskiden futbolcuymuş,futbolu bırakıp şarkı söylemeye başlamış.Bu bilgiler doğru mu bilmiyorum ama adamın sesinden etkilendim Sesi çok derin,çok hoş bence.Kaç oktav acaba?

Forumdaki Linkleri Sadece ÜYELER Görebilir Kayıt olmak için BURAYA tıklayın yada BURAYA tıklayarak siteye giriş yapın !

Head's on the wall'un sözlerini sizinle paylaşmama izin verin :

Music: La Rocque / Lyrics: Diamond]

[Theme SOLO: Andy]

I'm in a cold and lonely tomb
Surrounded by darkness in my newfound home
I'm not alone, anymore, alone, anymore
I'm looking back at yesterday
I do remember my escape, and what I had to do
Have to do, don't you see, don't you see

Heads on the wall...I'm looking at
Heads on the wall...dead yet alive
Heads on the wall
I'm looking at heads on the wall...heads

[Theme SOLO: Andy]

Did you know, if you die in a graveyard
The soul can't escape if you lose your head
But it lives on in the brain...in your brain
Don't you see, don't you see

Heads on the wall...I'm looking at
Heads on the wall...dead yet alive
Heads on the wall
I'm looking at heads on the wall

Last night, when I climbed the cemetery gate
I saw a man digging in the ground
Working the late shift, it was the gravedigger
Jeremiah had worked here for years
Already had one foot in the grave
With my help we got in the other
I can't believe...he wasn't stronger

[SOLO: Herb]

Mary the hooker was coming to church
To let the reverend fill up her purse
Jesse Bell, may his soul rest in HELL
No one must find out, no one must tell

[SOLO: Andy]

Heads on the wall...I'm looking at
Heads on the wall...dead yet alive
Heads on the wall
And they're staring at me, and me, and me

No one comes and leaves again
I've got to make sure no one knows where I am
Especially THAT man...I remember
I can't get rid of those voices

[mandatory_suicide]

höh

[METALHEAD]

delikeman demiş ki:

Asıl adı Kim Bendix Petersen'miş.Ayrıca Chuck Schuldiner'in hayranıymış.Merycful fate'in vokaliymiş.Eskiden futbolcuymuş,futbolu bırakıp şarkı söylemeye başlamış.Bu bilgiler doğru mu bilmiyorum ama adamın sesinden etkilendim Sesi çok derin,çok hoş bence.Kaç oktav acaba?

Forumdaki Linkleri Sadece ÜYELER Görebilir Kayıt olmak için BURAYA tıklayın yada BURAYA tıklayarak siteye giriş yapın !