Heavy Metal TR . COM - Keep The Heavy Metal Faith ! Forums-viewtopic-...and JUSTICE For All /// METALLICA

Tarih: Prş Tem 03, 2008 9:46 pm

Metallica'nın artık iyice politikleştiği ve Heavy Metal'e doğru kaydığı dönemlerden , bir şaheser daha : ...And Justice for All !!!

Resmin büyük halini görmek için lütfen üzerine tıklayınız.

Resmin büyük halini görmek için lütfen üzerine tıklayınız.

Kapağımız , gayet sade ve ne anlattığı açık olan bir kapak. Kapakta gördüğünüz heykel , LADY JUSTICE. Baktığınız zaman görüyorsunuz ki , kırılmış , parçalanmış , halatlarla ayakta duruyor , terazisinin iki yanında da dolarlar var , bi tarafta dolarlar daha ağır basmış... Kapağımız tam olarak , bozulan adaleti , bozulmuş düzeni eleştiriyor , yeriyor... Thrash Metal'in sertliği ile , Heavy Metal'in dolaylılığı ile...

Şimdi albüm hakkında biraz bilgi verelim ;

* Albüm Metallica'nın efsane basçı Cliff Burton olmadan kaydedilmiş ilk albümü. (Garage Days EP olduğu için sayılmıyor)

* Lars'ın davul yönünden kendini aştığı , Kirk'ün kendini iyice kanıtladığı , James'in sesinin en güzel olduğu albümlerden biri. LArs çoğusunun kullanamaz dediği 64’lük twin leri Dyers Eve de kullanmıştır.

* Albüm Metallica'nın şarkı ortalaması en uzun olan albümü. En kısa şarkı olan Dyers Eve , 5:13 uzunluğunda.

* Metallica'nın ilk albüm Kill'em All'da bahsettiği 4.şarkı olayı (Dikkatli dinlerseniz 4.şarkılar albüm soundundan biraz farklıdır) bu albümde de devam etmekte.

* Lars bu albüm hakkında herkesin öne çıkmaya çalıştığı(davul sesini açma vs.) ve kendilerinin çıkarırken en çok tereddüt ettiği albüm olduğunu söylüyor.

* Albümde mixlenirken , bas kayıtlarda kullanılmamış , bunun sebebi ise Cliff Burton'a saygı ve Jason'ın sınanması olarak gösteriliyor. Hatta bu olay şöyle bir şakaya da sebep olmuştur : Jason, Damaged Justice turundayken kendine bir posta geliyor , açıp baktığı zaman ise bir fanın gönderdiği AJFA plağı çıkıyor , "AJFA , şimdi bas ile birlikte" Smile

* Albüme CLifford Lee Burton'ı anmak için yazılan To Live is To Die şarkısı damgasını vurmuştur. Yazım hikayesi şöyledir ; James Cliff öldükten sonra özel eşyaları arasında bir beste bulur , bunu inceler ve Cliff için bu besteyi geliştirmeye karar verir. Şarkıdaki sözler de tamamen Cliff'in ağzından çıkma sözlerdir.

* (Kesin değil) ...And Justice for All , CLiff'in ağzından çıkan son sözlerdir.

Albümümüzün şarkı listesi ;

1. "Blackened" - Hetfield, Lars Ulrich, Jason Newsted - 6:41
2. "...And Justice for All" - Hetfield, Ulrich, Kirk Hammett - 9:47
3. "Eye of the Beholder" - Hetfield, Ulrich, Hammett - 6:30
4. "One" - Hetfield, Ulrich - 7:26
5. "The Shortest Straw" - Hetfield, Ulrich - 6:36
6. "Harvester of Sorrow" - Hetfield, Ulrich - 5:46
7. "The Frayed Ends of Sanity" - Hetfield, Ulrich, Hammett - 7:44
8. "To Live Is to Die" - Hetfield, Ulrich, Burton - 9:49
9. "Dyers Eve" - Hetfield, Ulrich, Hammett - 5:13

Kadro ;

James Hetfield - Ritim gitar / Vokal
Kirk Hammett - Solo gitar
Jason Newsted - Bas ( Smile

)
Lars Ulrich - Davul

Şimdi şarkılar hakkında incelemelere geçelim ;

1)_Blackened :

Albümümüzün açılış şarkısı , başı tam olarak kaydedildiği zaman ters çevriliyor ve bu hale geliyor , aslında öyle değil yani Smile

Gerçekten güzel bir şarkı , Lars'ın deli gibi davul çaldığı , Kirk'ün şahane bir solo attığı , güzel bir şarkı.

"
Karanlıktır sonumuz
Kışı gönderecek bize
Gördüğümüz her şeyi
İtecek belirsizliğe

Toprak ana'nın ölümü
Asla yeniden doğmayacak
Evrimin sonu
Asla onarılmayacak

"

Şarkı genel manada kavramların ve dünya toplumlarının bir çöküşe bir karanlığa doğru gidişini anlatır. Oldukça koyu bir anlatıma sahiptir. James bu albümde şarkı yazma yeteneğinin doruklarında gezinmiştir. Thrash Metal’in en koyu albümlerindendir. Blackenede buna en güzel örnektir. Ürkütücü, bir ütopya belki ama gerçeklik payı oldukça yüksek bir kamçı darbesi..

2)_...And Justice for All :

Metallica'nın gerçekten iyice poliktikleştiğinin göstergesi bu şarkı arkadaşlar. Sözlerinden rahatça anlaşılıyor , müzikal olarak yine aynı şekilde gaz bir şarkı , solosu olsun , James'in eşsiz vokali olsun... Ayrıca şarkı , gerçek bir olay üzerine yazılıyor , Cliff'in öldüğü kazada James şoförün alkollü olduğunu düşünüyor , bundan dolayı dava açıyor , ancak kaybediyor , bu sebepden dolayı bu şarkıyı yazıyor.

"Adalet hanımefendinin ırzına geçilmiş
Gerçeğin katili
Makaralarca kırmızı şerit dudaklarını mühürlüyor
Şimdi işin bitti
Paraları bir kez daha terazinin dengesini belirliyor
Anlaşmanı yap
Nedir gerçek? bilmiyorum
Hissedemiyorum"

İşte en can alıcı kısımlardan birisi burası. Albüm kapağını destekler nitelikte. James burada sözlerden anlayacağınız gibi bozulmuş adalet sistemini , bozulmuş mahkemeyi , işbilmez yargıçları , kısaca genel olarak adalet sistemini eleştriyor.

3)_Eye of the Beholder :

Albümümüzün Heavy Metal'e kayan şarkılarından biri yine , genel olarak albüme göre yavaş kalıyor(Dyers Eve , Shortest Straw vs.) Şarkıdaki solomuz , James'in eşsiz vokali şarkıyı daha güzel hale getiriyor. Solonun Metallica tarihinde sanırım Thingy ile beraber en kısa Metallica solosu olması gibi bir özelliği var. Zaten Metallica hep yapıyor bunu Smile

kısa ama ultra gaz solo...

Gördüğümü görüyor musun?
Gerçegin bir harekete dönüştüğünü
Güven kazanmak için susmak zorundasın

James burada şunu anlatmaya çalışıyor : "Eğer rahatça yaşayabilmek istiyorsan , düşünceni söylememelisin , muhalif olmamalısın egemen olan zümreye , güce ! Onlar sana karşı tahammülsüz , senin muhalif düşüncenin onların işini bozmasına tahammülleri yok ! Onun için susup oturmalısın !"

Ya da yine tamamen içe kapanık bir albümün getirisi olması hasebi ile kavramların ne denli komplike olduğunu açıklayan bir parça. Ya da tamamıyle toplumun psikolojik yapısına bir analiz. Ancak bana kalırsa bu albüm parçaları ile birlikte bir bütün olarak kesinlikle bir kitap halinde ancak anlatılabilir. Her parçada görünenin ötesinde bir mesaj olduğunundan emin olabilirsiniz arkadaşlar. Eye Of The Beholder bu bağlamda albümün en koyu parçasıdır.

Bağımsızlık kısıtlanmmış
Seçme özgürlüğü
Seçim yapıldı dostum senin adına
Konuşma özgürlüğü
Sözcükler onların çarpıtacağı şeylerdir
Özgürlük onların ayrıcalıklarıyla

Burada o ülkedeki baskıdan , despotizmden yakınılıyor... Demokrasi var ama yok...Yani sözde halk kendi kendini yönetiyor , ancak bakıyorsun ki aslında öyle değil , senin sözün geçmiyor , onlar senin adına seçim yapıyor , sözde senin iradeni temsil ediyor...

Şarkı genel olarak bir ülkedeki sorunları anlatıyor... (bi ihtimal USA olabilir , James'in memleketi olması sebebi ile , oradaki çarpıklıkları eleştirmek istemiş olabilir)

Not : Olaylara iyi bakın , bunlar bize yabancı şeyler değil...

4)_One :

Geldik albümümüzün 4.şarkısına. Metallica'nın 4.şarkı olayı , bu albümde de devam ediyor. Bu şarkının birçok özelliği var bunun gibi , bir Metallica hiti , ilk klip çekilen Metallica şarkısı , en uzun clean ton kullanılan Metallica şarkısı , Lars'ın en iyi davul çaldığı şarkılardan biri vs vs...Benim gözümde değeri daha da ayrıdır , çünkü şahsen HM dinlemeye bu şarkı ile başlamıştım , bugün bu müziği dinliyorsam başlıca sebebi bu şarkıdır.

Müzikal olarak şarkımız gerçekten hit olmayı hakeden bir şarkı , herşeyiyle mükemmel çünkü , 1 tane boş riff yok şarkıda. Gerek clean riffler olsun , gerek Kirk'ün çaldığı küçük kısa sololar olsun , herşeyiyle efsane bir şarkı. Ana solosu hele tam bir başyapıt , tam bir şaheser...

Not : Şarkıyı daha iyi anlamanız için klibini izlemenizi kesinlikle tavsiye ediyorum.

Hiç bir şeyi anımasayamıyorum
Bu gerçek mi yoksa düş mü bilemiyorum
İçimde çok derinlerde haykırma ihtiyacı var
Bu korkunç sessizlik durduruyor beni

Burada kahramanımız , savaşta yaralanmış ağır bir şekilde , bilincini kaybetmiş ve hastahaneye götürülmüş , yeni yeni ayılmış , kendine geldikçe ne olduğuna anlam veremiyor , şaşırıyor... Neden bu savaş ? Neden bu kadar insanın ölmesi ? Gördüğü dehşet karşısında şaşırıyor , bağırmak , çağırmak istiyor ama , nafile , o sadece oradaki yüzbinlerce askerden(dolayısıyla kukladan) biri , ne yapsa boşuna...

Şimdi savaşın benimle işi bittiğine göre
Uyanıyorum, göremiyorum
Pek bir şey kalmadığını benden geriye
Hiçbir şey gerçek değil şimdi, acı dışında

Kahramanımız buradan anlaşıldığı kadarıyla ağır şekilde yaralanmış , savaşta işgörmez duruma gelmiş... Kendine bir bakıyor , savaş ondan çok şey götürmüş , hem ruhsal , hem de fiziksel açıdan... Peki neden ? Ne için ? Kimin için ? O çok hizmet etti ancak kimse ona yardım etmeyecek , şu anda gerçek olan tekşey var onun için : Çektiği acı , sıkıntı...

Nefesimi tutuyorum ölmeyi isterken
Ah n'olur tanrım uyandır beni

Burada çektiği acıların rüya olduğunu zannediyor , bu hale geldiğine inanamıyor , her insan gibi tanrıdan yardım istiyor...

Ana rahmine geri döndüm fazlasıyla gerçek bu
Hissetmek zorunda olduğum yaşam pompalanıyor içime
Ama ileriye bakıp olacakları göremiyorum
Yeniden yaşayacağım zamana bakamıyorum

Burada kahramanımız artık bunların rüya olmadığını farkediyor... Sakat ! İşgörmez ! Peki ya ileride ne yapacak ? Yaşamı nolacak ? Kimler için yaptı bunu , hangi uğurda yaptı !!??

Karanlık hapsediyor beni
Görebildiğim tek şey
Mutlak dehşet
Yaşayamıyorum
Ölemiyorum
Kısılı kaldım kendi içimde
Bedenim beni tutsak eden hücre

Burada artık yaşamının karardığına iyiden iyiye kanaat getiriyor askerimiz... O bir hiç artık , onun yapacağı hiçbir iş kalmadı , bir çöp gibi , kullanıldı ve atıldı !

Mayın, görme yatimi aldı
Konuşmamı
İşitmemi
Kollarımı
Bacaklarımı
Ruhumu
Bana cehennemde bir yaşam bıraktı

Artık burada şarkının sonu olması nedeniyle savaş tüm iğrençliği ile , tüm acımasızlığı ile anlatılıyor ! Yukarda da dediğim gibi , bir hiç uğruna savaştı , bir hiç uğruna kendini harcadı !

5)_The Shortest Straw :

Albümümüzün genel olarak en hızlı şarkılarından biri. Metallica'nın hala tam olarak Heavy yapmadığının bir kanıtı. Şarkının ne üzerine yazıldığı hakkında bir takım söylentiler var ancak ben size bana en mantıklı gelenini anlatıyorum :

Cliff ile Lars , bildiğiniz gibi otobüsün en arkasındaki koltuğu kapmak için anlaşamdılar , bunun için çöp çektiler...Kısa olan çöpü çeken kazanacaktı ve maalesef kısa çöpü Cliff çekmişti...

Bundan dolayı James'in bu şarkıyı yazdığı söyleniyor. Müzikal olarak albümümüzdeki en sıkı şarkılardan biri bence , solosu olsun , riffleri olsun , Lars'ın yine inanılmaz şekilde davul çalışı olsun , herşeyiyle mükemmel bir şarkı daha.

Suçlamalar yağıyor
Ayrım gözetmek niye?
İç benilğin ölüyor
İzinsiz girilmiş içeriye
Şüphe çökmüş içine
Dişlerini ve pençelerini kullanıyor
Madde-22' yi yaşıyorsun
Yanıltıcı
Bir kitle çılgınlığı
Bir megalomanlık
Sergiliyor deliliği
Sergiliyor

Ben bu şarkıyı liriksel açıdan Phantom Lord'a acayip şekilde benzetiyorum. Yine albümümüz ile bağlantılı olarak kokuşmuş bir adalet sisteminin , yozlaşmış değerlerin etkilerini görebiliyoruz. Eleştiren ve anlatan Metallica olunca , daha bir güzel oluyor , hele bu kelimeler James'in ağzında hayat bulunca iyiden iyiye etkiliyor sizleri Smile

6)_Harvester of Sorrow :

Albümümüzün bariz Heavy'e kaçan , ağır tempolu , alışılmış Metallica düzenine bir hayli ters ancak yine de şahane olmuş. Ayrıca dikkatimi çeken şeylerden biri , sanki sonraki şarkı The Frayed Ends of Sanity ile bir bağlantı var gibi...

Yaşamım boğuluyor
Öfkenin tohumlarını ekiyor
Sevdim, dönüştü nefrete
Hapsoldum kaderimin çok ötesinde bir yerde

Yüzeysel açıdan bakarsak şarkımız bir aşk şarkısı ( Very Happy

) tabii ki öyle değil , burada muhtemelen bir olumsuz olay sonrası yaşanan travma anlatılıyor.

Kederin hasatçısı
Delilerin dili
Kederin hasatçısı

Metallica burada fazla düşündürmeden size ipucunu veriyor , evet şarkı bir ruhsal travmayı anlatıyor...

7)_The Frayed Ends of Sanity :

Albümümüzün artık yavaş yavaş bitişine doğru yaklaşırken , Heavy Metal ritimlerine sahip son 2 şarkımızdan biri bu şarkı. Ağır ve iç karartıcı... Başındaki vokaller şarkıya ayrı bir derinlik katmış , bu da şüphesiz. (Bilin bakalım kim yaptı o vokalleri Razz

tabii ki Lars ULRICH) Bağlantılı demiştim , isminden anlaşılacağı gibi bir insanın yaşadığı ruhsal sorunlarla ilgili bir şarkı. İntro daki “vuhu” seslendirmesini Lars yapıyor…

Ne açlık çekerim
Ne bolluk yaşarım...
Düştüm başarısızlığın pençesine
İçsel mücadele
Yeniden başaldı
Şimdi mum iki yandan yanıyor

Buradan anladığım kadarıyla karakterimiz normal bir yaşam sürmekte idi , ancak bir hırs onun beynini kemirmekte , karakterimiz ne yapacağını şaşırmış durumda...

Şizofreninin etkisinde kıvranıyorum
Deliliğin derinliklerine düşüyorum

Durumu iyiden iyiye anlaşılıyor burada karakterin , düşünmekten ne yapacağını şaşırmış...

Eski alışkanlıklar yeniden beliriyor
Korkma korkusuyla savaşıyorum
Büyüyen kumpas
Herkes peşimde
Akıl sağlığımın yıpranmış uçları
İşitiyorum onların çağrısını
İşitiyorum beni çağırdıklarını

Yukardaki normal yaşam tezim burada çürüyor Razz

peki buradaki "eski alışkanlıklar yeniden beliriyior" ne anlama geliyor ? Ben iki ihtimal düşünüyorum :

1)_ Yaşadığı toplumda geçmişte bir takım sorunlar vardı
2)_Karakterimiz geçmişte de bunları yaşamıştı , ancak atlatmış durumdaydı şu an...

Bu konuda yorumlarınızı almak isterim , uzun zaman üstüne düşündüm buranın ancak çok birşey çıkaramadım. Ama emin olmamakla beraber burada karakterimizin toplumdan ruhsal sorunları nedeniyle dışlandığını tahmin ediyorum.

8)_To Live is To Die :

İşte geldik albümümüzün en üzüntülü , en karanlık , en sıkıcı şarkısına. Gönül isterdi ki Metallica bu şarkıyı hiç koymasaydı , bu şarkı hiç bu konuyu anlatmasaydı , ama kısmet olmamış. Allah Cliff'i henüz çok gençken , 24 yaşında aldı Metallica'dan... Beraber çok büyük işlere imza attılar , bunu anlatmama zaten gerek yok , ilk 4 albüm HM ve TM dünyasında saygın , yeri tartışılamaz , KM taşı albümlerdir. Ama kısmet olmadı , Cliff Metallica'da yapabileceklerinin daha onda birini yapmadan hayata gözlerini yumdu , bu fani dünyadan gitti... Huzur içinde yatsın , rahat uyusun...

Şarkı yukarda dediğim gibi Cliff'in zamansız ölümü üzerine yazılmış , deyim yerindeyse bir "Metalci Ağıdı"...

Şarkımız herşeyiyle mükemmel bir şarkı , başındaki intro olsun , Kirk'ün eşsiz soloları olsun , James'in insanı üzüntüden kahredici(kanaatimce bu albümde yapılmış en iyi vokaldir) vokali olsun , herşeyiyle Cliff gibi bir insanın ağıdına yakışacak bir şarkı.

İnsan yalan söylediğinde dünyanın bir parçasını öldürür
Bunlar insanların yanlışlıkla yaşamları sandıkları solgun ölümlerdir.
Bütün bunlara tanık olmaya daha fazla dayanamıyorum
Kurtuluşun krallığı beni evime götüremez mi?

Cliff Burton'ın , hayatı sorgulayan , felsefi , düşünen , akıllı ve zeki bir insan olduğunun kanıtı bu sözler... Buradan bir kez daha tekrar ediyorum büyük üstad için... HUZUR İÇİNDE YAT CLİFF !

9)_Dyers Eve :

Geldik albmümümüzün son şarkısına. Bariz bir şekilde Thrash ritmine sahip olan bir şarkı , yine Kirk'ün kendini gösterişine tanık oluyoruz. Şarkı James'in annesini eleştirmesini anlatıyor , fakat bunu iyice anlayabilmek için James'in geçmişi hakkında biraz bilgi sahibi olmak gerekiyor. Kendisi fakir bir aileye sahipti , anne ve babası koyu Hıristiyanlardı. Koyuluğun getirdiği bazı kötülükler vardı tabi , o kadar koyu Hıristiyanlardı ki , örneğin bir insanın kolu kırıldığı zaman doktora gitmesini ters karşılar , Allah'ın onu iyileştirceğini düşünürlerdi. Tabi tek sebep bu değil , James aynı zamanda gençliğini ve çocukluğunu sefalet , pislik ve açlık içinde geçirmiş birisi , bundan da annesi sorumlu bana göre.

Şimdi şarkının sözlerini veriyorum :

Anneciğim
Babacığım
Bana nasıl bir cehennem yaşlattınız böyle
İnanan
Kandıran
Gün be gün sizdiniz yaşamımı yönlendiren
Neyin doğru neyin yanlış olduğu dayatıldı bana
Gizlendim yaşam denilen şeyden

Anneciğim
Babacığım
Düşündüğüm hiçbir şeyi onaylamadınız
Müdür
Diktatör
Her hareketimi kısıtlardınız
Çocukları görür ama dinlemezdiniz
İçimdeki tüm ilhamı söküp çıkardınız

Masumluk
Sökülüp alındı benden korumamız olmayınca
Hapsedilmiş gerçeklik
Körlemesine yaşıyorum

Anneciğim
Babacığım
Zaman geriye kalanları dondurdu
Hiçbir şey işitme
Hiçbir şey söyleme
Kendi adıma düşündüğüm gerçeği kabullenmediniz
Yaşamda garantiye yer yok
Ama şansımı kullanmama izin vermediğiniz için lanet olsun size

Anneciğim
Babacığım
Daha uçmayı öğrenmeden kanatlarımı kestiniz
Kirletilmemiş
Konuşulmayan
Bu lanet olası ninni için fazla büyüdüm
Sizden işittiğim hep aynı şeydi söylediğini yap, yaptığını yapma

Masumluk
Sökülüp alındı benden korumamız olmayınca
Hapsedilmiş gerçeklik
Körlemesine yaşıyorum

Sizsiz cehennemdeyim
İkiniz olmadan uyum sağlayamıyorum
Gördüğüm dünya karşısında şoka uğruyorum
Masum bir kurbanım n'olur kurtarın beni

Anneciğim
Babacığım
Benim için yarattığınız dünyada saklandım
Kızıyorum
Kanıyorum
İçimdeki hiç iyileşmeyen yaraları açıyorum
Size olan kinim hiç ölmeyecek
Hep haberdar olduğunuz bu cehennemde yaşarken

___

Kritiğimiz burada bitti arkadaşlar. Bu albüm benim gözümde şahsen Metallica'nın en iyi albümüdür , çürümüş adalet sistemi , yozlazmış toplumsal değerler, insanlara karşı önyargı gibi bir çok sorun , o dönemde grup üyelerinin yaşına tamamen zıt orantılı şekilde , acayip güzel bir şekilde anlatılmıştır. Saygı ile eğiliyorum bu albümün önünde.

Tarih: Prş Tem 03, 2008 9:55 pm

MoP dan sonra en sevdiğim albüm diyebilirim. Thrashmania gene döktürmüş Smile

Tarih: Prş Tem 03, 2008 10:00 pm

Her yorumladığın parçaya kısa kısa göz gezdirdim. Kısa fakat güzel bir anlatımla oluşturmuşsun bu seferki kritiğini Smile

Ellerine sağlık diyorum.

Albüme gelince istisnasız grubun en sevdiğim albümüdür. Özellikle bu albümde James'in vokal performansına hayran kalmamak elde değil. Davul bakımından ise Lars'ın gerçekten çok sağlam iş çıkardığı bir albümdür. Özellikle albümün en sevdiğim parçası AJFA'da varolan tekniğinin sınırlarını zorlamış biçimde gözüküyor.

Alice Cooper - Hurrican Years

Tarih: Cum Tem 04, 2008 8:52 am

Metallica'nın döktürdüğü lars zaten Dyers Eve de ve bir çok parçada kendini aşmıştı zaten..Kirk desen oda aynı..James sesini ortaya koymuştur..Bence Metallica'nın bütün Heavy Metal ve Thrash Metal tekniklerini ortaya koyduğu ve siyaset içerikli olan albümdür..

To Live Is To Die'a gelince sözlerinle ayrı ilgilendim son 5 dakkasına doğru şarkı iyice bize Cliff'i hatırlatmaktadır...

Ve diğer parçalarda mükemmel AJFA olsun One olsun One bir çok kişiyi ve beni Metal işinin içine sokmuştur.. Smile

Kritik güzel olmuş eline sağlık..

Tarih: Cum Tem 04, 2008 9:31 am

Metallica'nın en iyi albümlerinden biri. Önünde saygıyla eğilenecek albüm. Cliff olmadan fakat onun varlığını hissettiren müthiş bir albüm. AJFA bence de Cliff'in çalışmasıdır. Hatta ben Metallica'ya Thrash Metal yaptıranın Cliff olduğunu düşünmüşümdür. Ölmeden önce ki son çalışmalarıda AJFA olmuştur.

We always remember you ''Master Of Orion''.

Tarih: Pzr Tem 06, 2008 1:16 am

Thrashmania neden böyle döktürmek zorundasın ya..Gevşe bi rahat ol ... Very Happy

Ama hakkını verelim gerçekten en ince ayrıntısına kadar inmiş arkadaş bu albümü dinlemeyen yoktur belki ama ilk dinleyecek olanlar bence bu kritiği okuyup öyle geçsinler dinlemeye ... Tekrar teşekkürler...

Tarih: Pzr Tem 06, 2008 1:25 am

Çok teşekkürler Wink

devamı gelecek emin olun Wink

Tarih: Pzr Tem 06, 2008 1:36 am

Thrashmania demiş ki:

Çok teşekkürler Wink

devamı gelecek emin olun Wink

Oho......

Merakla bekliyoruz....

Tarih: Pzr Tem 06, 2008 1:53 am

Gerçekten çok güzel bir yazı eline sağlık teşekkürler!

Tarih: Cmt Tem 12, 2008 11:19 am

Eline sağlık güzel bir yazı olmuş valla tekrar dinleyesim geldi Very Happy

BURAYA · Tarih: Cmt Tem 12, 2008 12:08 pm

Çok iyi bir kritik olmuş Egemen'cim tebrik ediyorum.

Albüm zaten başlı başına bir yapıt. Her şarkısı ayrı bir anlamlı ve müthiş davul tonları var kesinlikle. Bu arada bu albümün Grammy ödülü alamayınca "Grammy Ödülünü Kaybeden" albüm olarak basılması da hoş bir gönderme olmuş. Smile

Tarih: Pzr Tem 13, 2008 1:10 am

AJFA Metallica'nın New Wave of Metallician Thrash Metal tarihine armağan ettiği benim gözümde en iyi 2. albümdür. Smile

Egemen zaten albüm hakkına bir çok şeyden bahsetmiş.

Benim ekleyebilceğim bazı küçük şeyler;

Metallica bu albümde çok sıkı dokunmuş gitar arpejlerini,uzun fakat sürekli kendi içinde parçalanan muhteşem rifflerini, tok ve mükemmel davul soundunu ve James'in bence 80'lerdeki ve 90'lardaki en iyi vokalini birleştirmiş.

Gittikçe daha da hırslanan elemanlar, zirvenin de zirvesine doğru koştular bu albümle. Kimine göre bunu başardılar kimine göre ise hafif kusurları olan yepyeni bir şaheser olarak kabul edildi ama bunu başaramadılar..

Parça düzeni açısından kendinden bir önce MoP'dan daha çok RTL ile bağdaşıyor. Metallia 4. şarkı geleneğine bu albümde de devam ediyor ve One gibi diğrelerine göre biraz daha thrash korolu bir balad armağan ediyorlar ve bu şarkı Top 40 listesinin en hoşlanılmayan parçalarından biri olmayı başarıyor Smile

. One; Dalton Trumbo'nun savaş karşıtı romanı Johnny Got His Dun’a dayalı ve yapma silah mekanizmalarını un ufak eden bir yapıya sahip.

Ayrıca AJFA Lars'ın istemeden bir çok rekor kırdığı albüm Smile

. Aslında bu rekorların çoğu konserlerdeki atımalarda yaşanmış ama Dyers Eve en gerçekçi kanıtı..

ve son olarak AJFA bir konser grubu olan Metallica için çok çok zor bir albüm. O yüzdendir ki konserlerde en fazla 3 şarkı çalınır bu albümden. Bunun nedeni grubun AJFA'yı sevmemesi olarak blinir fakat alakası yok. Tonları uydurmak neredeyse imkansız. Örneğin konserlerde albümden verilen AJFA introsundan sonra o muhteşem yıkıcı riff canlı olarak girilir fakat çok kötü olur ton farkından dolayı.. ve eleştirmenlere göre; konserlerde bu albümü yeniden düzenlemenin zorluğu Metallica'yı gözden geçirmek için çok iyi bir fırsat Smile

Tarih: Pts Ağu 11, 2008 9:34 pm

Bir arkadaşın bir yerde yaptığı Blackened tahlili. Tek kelime ile süper !

Thrash'ın ürkütücü yüzü bana Blackened'i hatırlattı. Şarkıdaki düşünceler, anlatılanlar oldukça karamsar ama bir okadar da gerçek.. İnsanların kendi sonlarını hazırlamaya başladıkları, kendi dünyalarını mahvettikleri ve artık insanlığı karanlıktan, yok oluştan, ölümden başka birşeyin kurtaramayacağı düşüncesi ürkütücü. Doğru olan artık dünya öyle bir hal aldıki artık sadece karanlık insan ırkına yardım edebilir, bize elini uzatıp tutup çekerek bütün bunlara son verebilir, o bizim dostumuz. Ölüm.. İçimizdeki tüm nefretle ölüm günümüzü beklerken biliyoruz ki sonunda insanlık yok olucak ve dünya yine ilk baştaki dinginliğe, barışa ve huzura kavuşucak, biliyoruzki yüzyıllarca dünyaya acılardan, adaletsizliklerden başka bir şey getirmeyen insan ırkı karanlıkla yüzleşicek ve günün birinde tamamen yok olucak. İşte birgün bunca zaman içimizde biriken o öfke ve nefretle ölüme geldiğimizda bir gün mutlaka bunların olucağını bilmenin mutluluğu ve bunlardan artık kurtulmanın mutluluğuyla son nefesimizde de bu berbat dünyaya lanet ederek yok olucaz.. İşte bu Thrash'ın ürkütücü yüzü.

Kesinlikle Blackened'ın en ana teması !

Tarih: Cum Eyl 05, 2008 7:37 pm

harika bi albüm . Cliff yok ama onun kadar başarılı Jason var ; )

BURAYA · Tarih: Cum Eyl 05, 2008 7:50 pm

Bu albümde bas sesi mi var ki?

Tarih: Cmt Eyl 06, 2008 12:05 am

Cliff in ölümünün verdiği duygu vardır belki ama metallicanın son adam akıllı albümü gibi ve darkman a katılıyorum jason o kadarda iyi bi basçı değil bence Clif ve rob daha iyi jason a göre

Tarih: Cmt Eyl 06, 2008 2:41 am

__darkman__ demiş ki:

Bu albümde bas sesi mi var ki?

aynen bende onu sormak istiyorum arkadaşa..?:S Very Happy

Tarih: Cmt Eyl 06, 2008 11:37 am

"Benim gözümde değeri daha da ayrıdır , çünkü şahsen HM dinlemeye bu şarkı ile başlamıştım , bugün bu müziği dinliyorsam başlıca sebebi bu şarkıdır. "

Bende senin gibi Heavy Metal dinlemeye "One" ile başladım.. Bu nedenle bu albümün ve bu parçanın yeri çok ayrıdır benim için...

Tarih: Pts Eyl 22, 2008 4:32 pm

en sevdiğim grubun en güzel albümü Very Happy

lars tan cacık olmaz diyen arkadaşlarıma dyers eve dinlettikten sonra gelip oo adam iyiymiş diyolar Very Happy

bu arada şarkı sözlerini anlamları ile yazman çok güzel olmuş ellerine sağlık