Sodom //// Tapping The Vein

[thrash_till_death]

sodom un en sevdiğim albumu. her sarkı mı mükemmel olur, ve bukadar sert. yılı 1992

1 - Body Parts
2 - Skinned Alive
3 - One Step Over The Line
4 - Deadline
5 - Bullet In The Head
6 - The Crippler
7 - Wachtrum
8 - Tapping The Vein
9 - Back To War
10 - Hunting Season
11 - Reincarnation

Tom Angelripper ( bas+vokal)
Witchunter ( davul )
Andy Brings ( gitar )

albume body parts gibi hız sınırlarını zorlayan bi şarkıyla girdikleri için zaten sizi nasıl bi albumun beklediğini anlıyorsunuz. ortadalarda yavaşlayan fakat sonradan tekrar schumacher le aynı hıza ulaşan hatta solosunu da işe katarsak schumacher e tur bindiren bi sarkı.
skinned alive ile pitstop yapmadan devam ediyorlar. bi de tom abimizin tek kişilik ordu olarak tabir edilebilecek vokali de işin içine girince artık bu iki sarkıdan sonra albumun efsane sırasını geçeceğini anlıyorsunuz.
one step over the line da ise orta tempoya geçmişler, ama o sarkıda neyin ne olduğunu dinleyen bilir. bu sarkının solosu efsanedir. bu sarkının solosunu dinlemeniz için bu albumu edinin derim.
daha sonra deadline, ve yine hızlanıyorlar.
bullet in the head ise girişte güzel bi davul solosuna sahip ( buna gerek yoktu, biz zaten witchunter ın iyi bi davulcu olduğunu biliyorduk ) olan ve içinde güzel riffler bulunduran bi sarkı.
the crippler ile yine son sürat yapıyorlar fakat bazı yerlerde yavaşlayarak, ve yine son derece hızlı bir shred .
wachtrum fantastik bi şarkı, sözler almanca , hem sert hem de bir eğlence havası var. almancamız olsa da keşke biz de bu eğlenceye ortak olabilsek
tapping the vein, albumdeki en sert şarkılardan birisi, ve karanlık bi havası var. ayrıca düşük tempodan hızlıya doğru kademe kademe geçiş son derece mükemmel olmuş. bu sarkıda tom abimiz vokalde albumdeki en sert noktaya ulaşmış kanaatimce. sarkının ortasında davulun yavaşça eşlik ettiği ilginç bi nefes alma efekti var. ve sonrasında aniden son derece hızlı bi şekilde tekrar başlıyorlar, pedal hız sınırına dayanıyor burda
back to war ise diğer mükemmel şarkılardan birisi, benim albumdeki favorilerimden. özellikle bu sarkının davulu çok hoşuma gidiyor ( nedense benim de hep davul dikkatimi çekiyor ) back to war söz olarak da savaşın gerçek yüzünü anlatması açısından son derece anlamlı bir şarkı.
hunting season da güzel bir gitar riffi ile başlayan sarkıya orta tempoda bir davul eşlik ediyor. ama "o da ne" dedirtebilecek bir sertliğe ve hıza ulaşıyorlar. bu sarkının ritm gitarı son derece enerjik . albumdeki en sert şarkı diyebilirim. çünkü thrash metalde sert olmanın sadece kontrolsüz bi hız olmadığını, hızdan çok uyumun, bazı yerlerde orta tempoya düşebilmenin ve tekrar orta tempodan hızlanabilmenin de olduğunu düşünürsek eğer, bu şarkı bunu mükemmel bi şekilde başarıyor .
reincarnation gerçekten güzel bir bitiş parçası . düşük tempoda bi şarkı, ve sonlara doğru alternatif enstrümanlar kullanılmış. çok ilginç bi hava yaratıyor, nasıl olduğunu tanımlayamıyorum çünkü gerçekten bu şarkıda oluşan hava pek alışıldık değil. ama bu bitiş, bu album için gerçekten güzel bi seçim .

bence bu album thrash metalin ne boyutlara ulaşabileceğini çok iyi gösteriyor. heryönüyle thrash in sertlik sınırlarını zorlayan bi album. diğer tüm sodom albumlerinin ortak özelliği de bu zaten

[Dante]

Güzel bir içeriğe sahip.İstenilen nitelikte bir konu.Bu mesaj "hatırlatma" adına atıyorum.Fikirleri olan arkadaşlar paylaşımlarda bulunabilir