O, hüznün bir nefesten nasıl en manidar çıkar, bunun ustasıydı.
O yaşadığı gibi öldü, sessizce uzaklaşmaya başlamıştı zaten. Bu dünya birimizi alırken bünyesine, birisini uzaklaştırırdı üstünden. Çok yıldız uzaklaştı, bu kadar hüzünle değil, bu kadar acıyla değil...
Chet Baker, hayata bakış açısını sığdırmıştı trompetinin uzun koridoruna. Tükürükleri ile eskitmişti o koridoru, nefesi ile çürütmüştü. Düşünceleri nota olmuş, kulağa hitap etmişti. Tarzı nefesinden çıkıp ses olmuştu parmaklarının dokunuşundan.
O yalnız ve huzurluydu. Hüzünlü...
İnişli çıkışlı hayatı, iki gram ota senelerini değiştirişi... O, cüretkar ve meydan okumasını bilendi. Hiçbir yaşam formu onu durduramayacaktı, hayatını istediği yola sürükleme çabasında. Kayıplar büyüktü, uzun ve zorluydu. Elleriyle girdi bataklıklara, ayakları ile tırmandı oralardan. Öldü bir ara, geri döndü hayata. Hiçbirşey kaybetmemişti ama...
Müzisyen kişiliği, jazz'a olan ustalığı, hayata olan dargınlığı, kendine olan boşvermişliği. Chet Baker, yalnızdı, ölümden hiç olmadığı kadar uzakta iken bile...
Bir insan ne ile yaşar ?
Aşk ?
İçki ?
Sigara ?
O, hepsinin karışımı, üstüne hüznü ile yaşardı. Kendine olan kederi, bahşedilen kaderi ile...
Umrunda olmazdı müziği, öyle ihtiraslıydı bazen, tutkularına karşı. Kafasının içi ne zaman özgürlüğü arzu etse, görmezdi gözü arkasını, dününü, geleceğini. Düşünmezdi sesi eskimeyi, yıpranmazdı parmaklar...Ve başlardı notalar, Chet Baker diyarının ozanlarına şiir çığırtmaya. Notanın şiiri, bazen de sözlerin manidarlığı...
Fısıltı ile yaşadı, fısıltı ile söyledi. Fısıltılı bir şekilde veda etti hüznüne, kederine. İntihar ya da kaza. Farketmezdi, değiştirmezdi ki ölümünü ? O ölüm ile yaşamın arasındaydı her daim. Yaşarken çok kez intihar etmişti. Sesini kaybetti, uyuşturucu bataklığına girdi, intihardı bunlar Chet Baker'ı uzaklaştıran müziğinden...
Kayıplar, uzun kayıplar. Yaşarkenki kayıplar, bataklıktaki kayıplar. Hangisi daha az aacılı, hangisi daha tehditkar ? Hepsi O'nun dünyasında eşitti, hepsi de aynı, hayatı, günleri, düşünceleri her daim aynı, her daim yalnız, yorgun her daim...
Chet Baker dirilse de trompeti ile buluşsa ! Hüzün, dirilse de anlamını gösterse, şeffaflaşmış insan ırkının mahvolmuş bu çağında...
Düşünceleri, yaşam tarzını belirler. Araçlarla, simgelerle dışa vurur, öyle yaşar insan. Öyle de ölür büyük ihtimal. Neye adamak kendini, neyden kaçmak ya da ? Hangisi kime göre daha doğru hangisi kime göre daha gerçek ? Seçimler, arzular, hisler. Hangilerinin yargıcı olabiliriz, hangilerini yargılayabiliriz Chet'in dünyasında ? Ne yaşadık, ne yaşıyoruz, neyi buna oranla sorgulayabiliriz ? Chet Baker, damarları çatlarcasına, şartlanmışcasına hüzün fışkırtmazdı içinden, yaşardı onu çünkü bilirdi onu. Anlardı ve görürdü. Yüzlerde, topluluklarda kısacası dünyada. Dokunduğu her işin acısını, gördüğü her anın kederini, tattığı her zevkin sonrasını. Bunları bilmek mi bizi yargıç yapar yoksa yaşamak mı ? Chet Baker yargılardı çünkü yaşardı...
Boşvermişlik...Hüznü ve kederi uzaklaştıracak en etkili silah. Ancak onu yok edemeyen, içinden söküp atamayan, sadece orada bir yerde sessizce beklemesini sağlayan...
Chet Baker, trompetini neşeden yana da kullanırdı. Uzun soluklu parçaların hüzün dolu olmasının yanına neşe dolu olmasını eklerdi. Boşvermişliğin de kendine göre bir hüznü vardır. Hüznü yok edememe gerçeğinin acısı, kafada kıymık olması. O arada yaşamak, ince çizgi üstünde yaşamak, ip üstünde cambazlık yapmak. Ne için, ne kadar ?
O, sadakatsizdi. Kendine. Müziğine.
O vefasızdı trompetine. Ama bağlıydı aynı zamanda ellerine, trompetine dokunacak ellerine.
Sesi ile birleşti bir zaman parmaklarından çıkan..
Sözleri ile bütünleşti notaları. Düşünceleri ile...
O'ndan bahsetmek, O'nu konuşmak. Bir fırt daha çekmek ciğerlere ve yudumlamak içkiyi, O'nun eşsiz duygu seli yaratan notalarını dinlerken, hissetmek soğuğu, izlemek yağmur damlalarının sokakları ıslatışını. Sudan kaçan kedinin sokak ışıkları arasındaki loş gölgelerini takip etmek kulaktaki hüzün ve manidar ses ile. Yudumlamak bir kez daha, çekmek ciğerlere birkez daha, anlamak, hissetmek ve istemek...
Tuhaf yaşadı, garip öldü. Müzik kariyeri, oldukça başarılı koca bir 58 yıl. Dolu dolu, zaman zaman oldukça boş ve anlamsız. O, hüznün anlamını bilirdi, yalnızlığın karizmasını oluşturandı, yalnızlığın önemini ve yöntemlerini öğretendi. Chet, aziz Baker...
O'nun Bir Ve Tek Aşkı...
23 Aralık, 1929 - 13 Mayıs, 1988
___________
Alıntı:
her ne kadar chet baker'in hayati yanlislarla dolu olsa da, muzikal uretimi, ozellikle de son 15 yilinda, oldukca istikrarli ve kazanimliydi. duzinelerce kaydi su anda basim asamasinda, ancak my favourite songs en az uc nedenle one cikmaktadir:
1) tarihsel: trajik olumunden sadece iki hafta once kaydedildi. bu chet baker'in onayli son konser kaydi olup onun muziksel yeteneklerinde hicbir gerileme olmadigini gostermektedir.
2) teknik acidan: matthias winckelmann'in kapanis roportajinda da dedigi gibi, radyo muhendisi kurt giese, baker'in kucuk bir grupla calarken kaydedilme zorunlulugu ile arkasinda buyuk bir band ya da senfoni orkestrasiyla olmasi ikilemine cok yaratici bir cozum getirdi*.
3) muzikal: en onemlisi chet baker bu onemli konser icin ust derecede formdaydi ve prestijli donanimdan, kendisine destek veren ve eslik eden eski dostlari altocu herb geller ("well you needn't"ta solo atiyor) ve piyanist walter norris'ten cok etkilenmisti. chet baker'in vokali bu baglamda son derece uyumlu, "i fall in love too easily"de aci veren bir pismanlikla dolu, ve en unlu kaydi "my funny valentine"in cok duygulu tekrar kaydinda gencligine sitemkardir. yine de ana odak chet baker'in trompetindedir ve calisi "valentine"de kalpkirici ve "django"da yogunken thelonious monkun "well you needn't"inda hafif bir soloya donusmektedir. chet'i, dave brubeck'in "in your own sweet way" melodisini calarken dinlemek, baker'in bir zamanlar coverboy`: kapak cocugu?` bakisli, hizla yukselen populariteli ve limitsiz bir gelecekli oldugu donemlere goturuyor bizi.
aralik 23, 1929'ta, yale-oklahoma'da dogan chet baker (orduyla bir iki munasebetin ve charlie parker ile kisa bir isbirliginin ardindan) kamuoyunca ilk kez 1952'de, gery mulligan'in piyanosuz dortlusunde*, onun bir yandasi olarak tanindi. "my funny valentine"in duygulu enstrumental kaydi surpriz bir hit oldu ancak dortlunun birlikteligi kisa surdu: mulligan kisa bir sure sonra eroin bulundurmaktan (ki bu bagimliligini uzun zaman once birakti) tutuklandi ve onun kisa hapis donemi grubun dagilmasina neden oldu. baker, hemen sonrasinda, yumusak trompeti icin mukemmel bir uyum olan piyanist russ freemanla bir dortlu kurdu. genelde orta notalarda kalarak, chet'in ic dunyasinda arayis icinde oldugu sololari ozlemli bir romantizme ulasti ve egitimsiz sesiyle vokal yapmaya da baslayinca, popularitesi hizla yukseldi.
ne yazik ki eroin basari hikayesini yarida kesti ve yukselisi tamamen tersine cevirdi. hayat gunluk bir ugrasi oldu ve baker bircok kez cesitli ulkelerde basildi. olasi bir hollywood karakteri ucup gitti (chet, sonradan robert wagner'a verilen, "all the fine young cannibals"da basrol icin dusunuluyordu). etkin olmayan donemler onu ana caz sahnesinden uzak tuttu ve 60'larin ortalarinda uyusturucu parasi icin her turlu kalitesiz kaydi yapiyordu ("blood, chet and tears" da dahil, ki mariachi brass ile birlikte garip bir glenn miller tribute'udur), ve son bir darbe olarak 1968'de san fransisco'da bir grup serseri tarafindan disleri dokuldu.
kiyida kosede gecen bircok seneden sonra baker, (yeni dislerle) yavas yavas dirildi ve 70'lerin sonuna dogru kariyeri tekrar tum gucuyle geri geldi ve trompeti yeni bir zirvedeydi. fiziksel gorunumu dramatik bir sekilde kotuydu ve hala zaman zaman gunu kurtarmak icin ugrasiyor ve arada bir gozden kayboluyordu. yine de popularitesi tekrar yukselisteydi. konser ve tek gecelik performanslar icin ozellikle avrupada artan bir talep vardi. bruce weber, baker'i 1987'de garip belgesel "let's get lost"ta filme aldi (chet bu filmi goremeden oldu) ve 1988'de trompetci, tarihi tribute konseri icin hazirdi, ki bunun yarisi "my favourite songs"un icindedir. iki hafta sonra, 58 yasinda, amsterdamda, chet baker ikinci kattaki bir pencereden duserek oldu - tuhaf bir hayat icin garip bir son. SCOTT YANOW
_____________
* Haig '53: the other pianoless quartet (1953) (Philology)
* L.A get together (1953) (Fresh Sound)
* Chet Baker & strings [bonus tracks] (1953) (Columbia/Legacy)
* Chet Baker sings (1953) (Pacific)
* Compositions and arrangements by Jack Montrose (1953) (Pacific Jazz)
* Grey December (1953) (Pacific Jazz)
* Quartet live, vol. 1: This time the dream's on me (1953) (Blue Note)
* Witch doctor (1953) (Original Jazz Classics)
* Chet Baker big band (1954) (Pacific Jazz)
* Chet Baker sextet (1954) (Pacific Jazz)
* Jazz at Ann Arbor (1954) (Pacific Jazz)
* My funny Valentine (1954) (Philology)
* Quartet live, vol. 2: Out of nowhere (1954) (Blue Note)
* Quartet live, vol. 3: My old flame (1954) (Blue Note)
* The trumpet artistry of Chet Baker (1954) (Pacific)
* Chet Baker sings and plays with Bud Shank, Russ Freeman & strings (1955) (Pacific Jazz)
* In Europe, 1955 (1955) (Philology)
* At the Forum Theater (1956) (Fresh Sound)
* Chet Baker & Crew (1956) (Pacific Jazz)
* Chet Baker cools out (1956) (Boblicity)
* Chet Baker in Europe (1956) (Pacific Jazz)
* Chet Baker sings (1956) (Pacific Jazz)
* Live in Europe 1956 (1956) (Accord)
* Playboys (1956) (Pacific Jazz)
* Quartet: Russ Freeman/Chet Baker (1956) (Pacific Jazz)
* The James Dean story (1956) (Blue Note)
* Embraceable you (1957) (Pacific Jazz)
* Pretty/groovy (1957) (World Pacific)
* Chet (The lyrical trumpet of Chet Baker) (1958) (Original Jazz Classics)
* Chet Baker in New York (1958) (Riverside/OJC)
* Chet Baker introduces Johnny Pace (1958) (Original Jazz Classics)
* Chet Baker meets Stan Getz (1958) (Verve)
* Chet Baker sings it could happen to you (1958) (Riverside/OJC)
* Theme music from « The James Dean story » (1958) (World Pacific)
* Chet (1959) (Riverside)
* Chet Baker in Milan (1959) (Jazzland/OJC)
* Chet Baker plays (1959) (Riverside)
* Chet Baker plays the best of Lerner and Loewe (1959) (Original Jazz Classics)
* Chet Baker with fifty Italian strings (1959) (Original Jazz Classics)
* Picture of heath (1961) (Pacific Jazz)
* Chet is back! (1962) (RCA)
* Chet is back! (1962) (Bluebird)
* Somewhere over the rainbow (1962) (Bluebird)
* The most important jazz album of 1964/65 (1964) (Roulette Jazz)
* Brussels 1964 (1964) (Landscape)
* Chet Baker sings and plays (1964) (Colpix)
* Stella by starlight (1964) (CMA)
* Baby breeze (1965) (Limelight)
* Baker's holiday: plays & sings Billie Holiday (1965) (EmArcy)
* Boppin' with the Chet Baker quintet (1965) (Prestige)
* Comin' on with the Chet Baker quintet (1965) (Prestige)
* Cool burnin' with the Chet Baker quintet (1965) (Prestige)
* Groovin' with the Chet Baker quintet (1965) (Prestige)
* Smokin' (1965) (Prestige)
* A taste of tequila (1966) (World Pacific)
* Hats off!!! (1966) (World Pacific)
* Into my life (1966) (World Pacific)
* Live at Pueblo, Colorado 1966 (1966) (Baker)
* Quietly, there (1966) (World Pacific)
* Polka dots and moonbeams (1967) (Jazzland)
* Albert's house (1969) (Par)
* Blood, Chet & tears (1970) (Verve)
* She was too good to me (1974) (Columbia)
* Once upon a summertime (1977) (Original Jazz Classics)
* The incredible Chet Baker plays and sings (1977) (Carosellp)
* At le Dreher (1978) (West Wind)
* Broken wing (1978) (Inner City)
* Live at Nick's (1978) (Criss Cross)
* Live in Chateauvallon, 1978 (1978) (Esoldun)
* Sings, plays: Live at the Keystone Korner (1978) (High Note)
* Two a day (1978) (All live)
* 79 (1979) (Celluloid)
* Ballads for two (1979) (Sandra)
* Chet Baker with Wolfgang Lackerschmid (1979) (Inakustik)
* Day break (1979) (SteepleChase)
* Live in Montmartre, vol. 2 (1979) (SteepleChase)
* No problem (1979) (SteepleChase)
* Someday my prince will come (1979) (SteepleChase)
* The touch of your lips (1979) (SteepleChase)
* This is always (1979) (SteepleChase)
* Together (1979) (Enja)
* With special guests (featuring Coryell, Williams & Williams) (1979) (Inakustik)
* Burnin' at Backstreet (1980) (Fresh Sounds)
* Chet Baker and the Boto Brasilian Quartet (1980) (Dreyfus)
* Just friends (1980) (Circle)
* Live at the Subway, Vol. 1 (1980) (Circle)
* Live at the Subway, Vol. 2 (1980) (Circle)
* Night bird (1980) (WestWind)
* Nightbird (1980) (Retro Music)
* Live at Fat Tuesday's (1981) (Fresh Sound)
* Live at the Paris Festival (1981) (DIW)
* Live in Paris (1981) (Norma)
* In concert (1982) (India Navigation)
* Out of nowhere (1982) (Milestone)
* Peace (1982) (Enja)
* Studio Trieste (1982) (CTI)
* At Capolinea (1983) (Red)
* Club 21 Paris, Vol. 1 (1983) (Philology)
* Live at New Morning (1983) (Marshmallow)
* Live in Sweden with Åke Johansson trio (1983) (Dragon)
* Mister B (1983) ()
* Mr. B (1983) (Timeless)
* September song (1983) (Marshmallow)
* Star eyes (1983) (Marshmallow)
* The improviser (1983) (Cadence Jazz)
* Blues for a reason (1984) (Criss Cross)
* Line for Lyons (1984) (Sonet)
* Candy (1985) (Gazell)
* Chet Baker in Bologna (1985) (Dreyfus)
* Chet's choice (1985) (Criss Cross)
* Diane: Chet Baker and Paul Bley (1985) (SteepleChase)
* Hazy hugs (1985) (Limetree)
* Live from the moonlight (1985) (Philology)
* Misty (1985) (IRD)
* My foolish heart (1985) (IRD)
* Sings again (1985) (Bellaphon)
* Strollin' (1985) (Enja)
* Symphonically (1985) (Soul Note)
* There'll never be another you (1985) (Timeless)
* Time after time (1985) (IRD)
* Tune up (1985) (Westwind)
* As time goes by (1986) (Timeless)
* As time goes by [love songs] (1986) (Timeless)
* Chet Baker featuring Van Morrison live at Ronnie Scott's (1986) (DRG)
* Live at Ronnie Scott's (1986) (Drg)
* When sunny gets blue (1986) (SteepleChase)
* A night at the Shalimar (1987) (Philology)
* Chet Baker in Tokyo (1987) (Evidence)
* Chet Baker sings and plays from the film « Let's get lost » (1987) (Jive/Novus)
* Four: live in Tokyo, vol. 2 (1987) (Paddle Wheel)
* Memories: Chet Baker in Tokyo (1987) (Paddle Wheel)
* Welcome back (1987) (Westwind)
* Farewell (1988) (Timeless)
* In memory of (1988) (L & R Music)
* Little girl blue (1988) (Philology)
* My favourite songs, vol. 2: Straight from the heart (1988) (Enja)
* My favourite songs, vols. 1-2: The last great concert (1988) (Enja)
* Oh you crazy moon (1988) (Enja Justin Time)
* Straight from the heart (1988) (Enja)
* The heart of the ballad (1988) (Phililogy)
Chet BAKER hakkında bulabildiğim bu kadarcık vidyo. Kendisinden pek birşey bırakmamış gerisine ama ; bıraktığı eserler yeter kendisini bilip tanımaya. Vidyolar canlıdır.
Forumdaki Linkleri Sadece ÜYELER Görebilir Kayıt olmak için BURAYA tıklayın yada BURAYA tıklayarak siteye giriş yapın !
Forumdaki Linkleri Sadece ÜYELER Görebilir Kayıt olmak için BURAYA tıklayın yada BURAYA tıklayarak siteye giriş yapın !
Forumdaki Linkleri Sadece ÜYELER Görebilir Kayıt olmak için BURAYA tıklayın yada BURAYA tıklayarak siteye giriş yapın !
Forumdaki Linkleri Sadece ÜYELER Görebilir Kayıt olmak için BURAYA tıklayın yada BURAYA tıklayarak siteye giriş yapın !
Ayrıca Chet BAKER adına 88'de ve 98'de çekilmiş iki film var. 88'de çekilen IMDB'nin dediğine göre
Forumdaki Linkleri Sadece ÜYELER Görebilir Kayıt olmak için BURAYA tıklayın yada BURAYA tıklayarak siteye giriş yapın !
Chet tarafından oynanmış Büyük ihtimal bu da belgesel tarzındadır ama Chet'ten görüntüler vardır. Öleceği sene tutup da filmde oynamıyordur herhalde =)
98'deki malum, belgesel tarzında çünkü Baker 88'de ölüyor. Ancak 88'deki filmi merak ettim. Linklerine bu adresten ulaşabilirsiniz :
Forumdaki Linkleri Sadece ÜYELER Görebilir Kayıt olmak için BURAYA tıklayın yada BURAYA tıklayarak siteye giriş yapın !
Ayrıca bir ara bu sinema lafını duydum da. Birşeyler olmuş buna film teklifi vermişler de birşey olduğu için gitmemiş mi gidememiş mi çekimlere. Öyle kalmış.
Bu forumda yeni konular açamazsınız Bu forumdaki mesajlara cevap veremezsiniz Bu forumdaki mesajlarınızı değiştiremezsiniz Bu forumdaki mesajlarınızı silemezsiniz Bu forumdaki anketlerde oy kullanamazsınız
Bu Forum gücünü phpBB'den almaktadır. Tema
nukemods.com
tarafından uyarlanmıştır.
SSS
Arama
Üye Listesi
Kullanıcı Grupları
Kayıt Ol
Profil
Özel mesajlarınızı kontrol etmek için login olun
Login
Büyük ihtimal bu da belgesel tarzındadır ama Chet'ten görüntüler vardır. Öleceği sene tutup da filmde oynamıyordur herhalde =)