Posterin altında destekleyen dergi ve televizyonların logoları vardı. Bu nasıl destekse onların sitelerinde bile bilgi yoktu. İkinci konu ise gurup seçimi idi. Ne demek istediğimi resimlerde ve kritikde okuyacaksınız. Yıllardır bu piyasada olan, artık tecrübe yumağı olmuş ve ikinci albümü çıkarmasına birkaç gün kalmış bir gurubun konserinde her gurup çıkmamalı. Grup mu kalmadı? Kalmadıysa bırak çıkarma, ne seyirciyi ne gurubu nede tesisatı yor. Sabırla beklediğimiz K.E sahneye çıktığında ise zaman kalmadığından konser yarıda kesildi. Tepemizde attı tabi. Guruplara her zaman elimizden gelen desteği yapıyoruz, özellikle heavy ve yakın tarzlarsa. Ancak sahnede hem gözümüzü hem kulağımızı bu kadar rahatsız ediyorsa kenara çekilsinler de, adam gibi müzik dinleyelim.Gelelim konsere.

Saat 18,00 civarları Kemancıya vardığımda ortalarda konsere dair hiçbir belirti yokdu. Kapıdaki görevli ise konserin direc-t konseri olduğunu iddia ediyordu. Herhalde ben yanlış hatırlıyorum diyerek dorock’ a yöneldim. Baktım orada da değildi. Konser başka bir barda ise burada afiş olmaması normal dedim ve içerde karşılaştığım arkadaşlara sordum. Kimsenin haberi yoktu. Sonunda bi arkadaşa telefonla ulaşıp kemancıda olduğunu öğrendim. Onlarla buluşmak için bir kafeye yöneldim. Saints 'n sinners gurubundan Deniz’de orada idi. Gurubun dağıldığını duymuştum. Neyse ki dağılmamış hatta yakın bir zamanda albümlerinin çıkacağı müjdesini verdi. Buradan herkes de duysun Saints 'n sinners dağılamamış.Çok uzattım.
Mekana girdiğimde Neverland konsere başlamak üzere idi. Ancak gitarların tonu daha baştan aman aman dedirtiyordu. Keşke mikserın başında daha mantıklı biri otursa diyordum. Konsere beste ve cover karışımı bir bir playlist ile çıktılar. Course of Greed heavy power arası gaz bir şarkı ile başladı. Ardından Rag, Permanent Blade ile devam ettiler. Şarkılar hakkında yorum yapamıyorum sahne o kadar küçük ses düzeni o kadar kötüydükü of diyorum sadece. Performans açısından elemanlar görevini yerine getirdi. Bariz bir hata göze çarpmadı. Sadece vokalist eleman çığlıları biraz abartınca o tessisatda hiç hoş olmadı. Detone olmasının sebebi de o olmalı herhalde. Playliste baktığımda Mr. Crowley’i görüyorum ancak ben o sırada konser sonrası roportaj için K.E ‘ı kovaladığımdan ya kaçırdım ya çalmadılar.

Neverland’ de daha bi kulak kesilmemi sağlayan şarkı Faithless Loser hem yaratıcılık hem düzenleme ile başarılı bir şarkı idi. Bass çalan elemanında vokallere katılıp, ayrı ayrı partisyonlarda söylemeleri kulakları doldurdu ve şarkı sonrası sağlam bir alkış alıp takdiri kazandı. Ardından bir Iron Maiden coveri geldi. Performans olarak çalışılmış solosundan ataklara kadar etud edilmişdi. Ancak zor bir şarkı seçilmişdi. Hallowed Be thy Name. Vokalist eleman bütün şarkıyı tiz bir tondan söyledi ve bence olmadı. Bir önceki şarkı ile dikkat kesilen seyirci biraz soğudu sahneden. Konserede cover çalmak güzelde şarkılar dikkatli seçilmeli. Basscı elemanın şarkı başlarken pena yı bırakıp parmakla çalması dikkat çekici idi. Depremde ölenler anısına yapılmış Tears from Stone ve Neverland gurubun dikkatimi çeken diğer besteleri idi. Bunlarda iyi bir alkış aldı. Konser sonrası ise keşke olmasaydı dediğim Hail and Kill coveri idi. Vokalist elemanın detone ve durmak bilmeyen çığlıkları rahatsız edici idi. Bence konserlerde bukadar çığlık atmamalı. Hem alanların küçüklüğünden hem tesisatdan hemde biraz daha çalışması gerektiğinden.Sonuç olarak Neverland gelecek vaad eden, konserlerine gidip desteklenmesi gereken bir gurup. Daha sağlıklı bir kayıt yada mantıklı bir konserde tekrar izlemek-dinlemek isterim.

Gelelim Frozen Tear’a. Sahnede abuk subuk giyinmiş, rock konseri değilde alternatif zibidi guruplara benzeyen tiplerde bir gurup sahneye çıktı. Dayanamayıp ayrıntıya giricem. Klavyeci eleman lise kıyafeti gibi bişeyle çıkmıştı. Kot pantolon, ütüsüz beyaz gömlek, lacivert kravat. Gitarist Havai’den gelmiş gibi bol çiçekli böcekli rengarenk bir gömlek. Bascı siyah gömlek, siyah kumaş pantolon, bordo bir kravat. Davulcu yeşil bir T-shirt üstüne bordo bir işçi tulumu. Bu sahne ile eyvah! Dedik hep beraber. Bu kadarda gözü rahatsız eden, rock konserine değilde Rio karnavalına benzeyen bir gurup görmedim. Neyse vardır bir bildikleri diyip elimdeki playlist kağıdına bakdım. Gözlerim yuvalarından çıktı o an. Hadi sizinde çıksın. Symphony of Distroction, Enter Sandman, Final Cauntdown, Destiny, Edge of Thorns. Bunlar zor şarkılardı beeee. Sonunda kortuğum başıma geldi. Sözleri girene kadar ne çalıyo bunlar dediğim Symphony of Destroction mış meğer. Aralarda anlamsız sololar anlamsız partisyonlar bişeler bişeler. Bi şekil Enter Sandman’ a bağladılar ve saçmalık buradada devam etti.Sonunda bitirdiğinde derin bir oh! çektik. Gurubun anlamsız partisyonları arasında şarkıların hiç birinde bir ölçü bile tutmayan detone vokal yırtmışdı boğazını. Üzerindede sanırım bayramlıkları vardı. Aralarda bişeler bişeler besteler filan.Sonunda akorları yanlış basılan orjinalinin yakınından bile geçmeyen alaksız bir tonda efsanevi Europe şarkısı girdi. İsmini zikretmeye dilim varmıyor bile. Saçmalık buradada devam etti. Solo beklediğim üzere atılmayıp anlamsız bir süpermario müziğin benzeyen klavye solosu atıdı. Bitsin artık derken listede ismi olmayan bir şarkı girdi. Vokalist eleman şarkının çok karizmatik olduğundan isim bulamadığını söyledi. Hiç bahsetmiycem şarkıdan.Destiny ve edge ot Thorns’ da gitar tamamı ile alakasız şeyler çalarak, klavyeci yanlış notolar basarak, motor olduğunu iddia ettikleri davulcuları doğaçlama takılarak bize yaklaşık 45 dakikalık bir işkence yarattı. Arada bişeler bişeler besteler filan tabi. Daha uzatmaya gerek yok. İşini ciddiye almayan bırak klavye tonlarını doğru notaları bile basmayan çalamadıkları yerleri abuk subuk yuvarlayan bişe gurubu Frozen Tear’ın inişi ile büyük alkış alarak bizi mutlu etdi. Her şey bi yana tepki göstermeyi bilmeyen dinleyicimiz şarkı aralarında şakşakcılık yapmayı ihmal etmedi. Bi dahamı? Allah korusun

Sonunda beklenen an gelmişdi. Gelmesine gelmişdi ama önceki guruba dayanamayıp gidenler yüzünden ortalama 70-80 kişi kalmışdı. Mikserin başına Soul Sacrifise’nın davulcusu onur geçerek bizi biraz rahatlatdı. K.E’ ı bu kadro ile ilk defa izleycekdim. Açıkcası gözlerim sürekli eski vokalistleri Emre’ yi ve basscı Sevan’ı aradı. Konser o kadar az sürdü ve ben o kadar heyecanlıyıdımki tam playlisti alamadım. Zamanlarının az olduğunu söyleyip orjinal playlisti bırakıp 5-6 şarkı çaldılar sadece. Sonunda konser başladı. Orjinal K.E ‘den Doro ablamız ( yaş olarak değil yanlış anlaşılmasın ) Ilgın ve Murat kalmışdı. Dışardan bakınca sadece Ilgın bize sahnede olanın K.E olduğunu hatırlatdı.(Murat davulun içine gömülmüşdü) İlk şarkı Wings of Doom idi. Vokalist Emre değildi ama kaldırabildi ağırlığı bence. Biz sahnede koşan gözlerinin içinden ateş çıkan seyircini gözünün içine bakan bir vokaliste alışkındık. Ancak o küçücük sahnede yapabileceğinin en iyisini yapıp yüreğimize su serpti.Gitaristler eski şarkıları hatasız çaldı. Basscı zaten daha önceden beri sahnelerde gördüğüm bu işi yapabilecek bikaç birkaç kişiden biriydi. Enstrumanını hakkıyla çaldı sahne şovunu çok güzel yaptı. Geri vokallerde görevini yaptı bize oh dedirtdi. Ilgın gene saçı önünde gene deriler içinde başka bir dünyada idi. Bi ara yapılan bir şaka ile gözleri yuvalarından fırladı ama neyse aramızda kalsın. Çıkacak olan yeni albümden, eski albümden şarkılar peş peşe çalındı.Konser çok kısa idi ve ben sürekli resim çekiyordum. Bu sebeple playlist dağıldı gitti. Yeni şarkılara baktığımızda ise K.E halen K.E. Şarkılar çok akıcı çok gaz çok heavy. Uzun zamandır ihtiyacımız olan bir albüm geliyor. Seyirci coşkulu idi. Gurup coşkulu idi. Murat’ ın ölümcül tuşeleri sürekli davulu dağıtıyordu, teknisyeni sürekli topluyordu. Çok kısa çok dolu ve ders niteliğinde bir konserdi. Umarım bir önceki gurup salondaydı.Sonuç olarak Onur’un ve teknisyen arkadaşların desteği ile rezalet ses düzeni bir nebze toparlanmışdı bize güzel bi son yaşatdı.. Ellerinize sağlık. Hem K.E hem teknisyen arkadaşlar.

Knight Errant ın albümünun bu hafta içi çıkacağını öğrendik. Röpörtaj da albüm sonrasına kaldı. Heavy metal dinleyen herkesin, bu albümü netten yada sağdan soldan kopyalarak değil, parasını basıp alması lazım, bikaç bira içmeyi verin.. İşte bas bas bağırdığımız destek bu oluyo. Konseri düzenleyen, dinleyen, çalan emeği geçen herkese teşekkürler.

Frozen Tear

Knight Errant

Neverland