Blitz, Overkill'in o eşsiz ve özgün sesi ile en "ön adam"ı olmayı kısa zamanda haketmişti. Çünkü bugün bir Overkill dediniz mi ağızlardan "Blitz gibi bir vokale ev sahipliği yapmış grup" laflarını duyarız. Elbette bunun böyle olmasında Blitz'in o eşsiz yırtıcı sesi önemli rol üstlenmiştir. Bobby "Blitz" Ellsworth, normalde bir bas gitaristtir. Overkill'de Verni'nin basist olması O'nu vokal yapmaya itmişti. İyi ki varsın Verni !

Elemanların koyu birer Motorhead fanı olmaları, grubun isminde büyük rol oynamıştı. Nitekim başlarda çok isim değişkliğe gidilmişti. Bunlardan en göze batanı "Virgin Killer" idi. Ancak Motorhead hayranlıkları onlarda bir ışık yaktı ve sanki bir thrash parçası olan Overkill parçası, grubun ismi oldu.

Grubun ilk dönemleri, punk yapmak ile geçmişti. Saf punk diyemeyiz çünkü Overkill de farklı olan birşeyler vardı. Bu farklılık ilk başlarda The Ramones, The Dead Boys gibi grupların parçalarını coverlamış bir grubun, ileride Maiden, Priest, Riot gibi grupların parçalarını "alışıla gelmişliğin" dışında çalmaları ile belli ediyordu kendini. Çünkü Overkill, bu usta grupların parçalarını oldukça "heavy dışı" çalıyordu. Nasıl desek, sanki biraz thrash gibi =) Evet. Overkill’i ilk başlarda saf punk yapmayarak tarzını belli etmişti zaten.

Atlamış gibi göründüğümüz ama aslında atlamadığımız bir kısım var ki o da grupta, ileride Anthrax gibi bir başka dev grubun gitaristi olacak olan elemanın, yani Dan Spitz'in grupta olması idi. Dan, grup henüz ciddi işler yapmaya başlamadan, 1981'de grubu terk etmişti. Ne diyelim, keşke gitmeseydin Dan, iyi ki gittin Dan =)

Aynı dönemlerde grup, Bobby'e eşlik edecek olan yeni vokalin [Rich Conte] gelmesinden sonra cover yapmayı bırakıp, kendi bestelerine yoğunlaşmaya başlamışlardı. Nitekim thrash metal camiasında Overkill'i thrash metalin ilk resmi gruplarından biri yapacak olan "ilk single çıkaran grup" sıfatı bu dönemde alındı. Çünkü bu zamanlarda, yani 1981'de, “Grave Robbers”, “Overkill” ve “Unleash The Beast Within” adları altında ilk Overkill parçaları kaydedildi ve piyasaya sürüldü. Bu dönemde camiayı sarsan Metallica ve Exodus'tan, ilk single çıkaran grup olmasıyla ayrılmıştı ve kendini üst saflara çekmişti. 82'de “Rotten The Cure” ile bu başarı devam etti. Bu gelişmeler devam ederken Conte gruptan ayrıldı ve Bobby yine tek tabanca olarak ortalığı sarsmaya devam etti. Konserlerle Amerika'yı sallayan Exodus ve Metallica’nın yanında Overkill de bu parçaları ile yerini çoktan edinmişti ve kısa sürede New Jersey ve New York’da üne kavuşmuştu. Onlar, sessiz ve derinden geliyorlardı...

82 bitmeden, Overkill’in logosu da çizildi. Zamanının "kan kırmızı" logolarına karşı bir tepki olarak, Overkill yazısı yeşillere büründü! Evet onlar, daha işin başında olgun ve sağlam olduklarını kanıtlıyorlardı.
Ve bu gelişmeler, büyük sesler getirmeden 85'e kadar devam etti. Nihayetinde grup 1985'te thrash metal camiasının kitabını yazmış Metallica'nın Kill'em All'undan oldukça uzak bir çizgide, Exodus'un bir teknik abidesi olan Bonded By Blood'undan oldukça daha sert bir "Feel The Fire"sı ile piyasada artık ben de varım demişti. Feel The Fire, daha ilk olmasına rağmen baştan aşağıya "Overkill tarzı" idi. Öyleki thrash metal deki hızlı solo kavramını belki de camiaya ilk sokan Feel The Fire daki o aşırı hızlı sololar ile kanıtlamıştı. Feel The Fire da kullanılan ses tonları da zaten ilk dinleyişte albümün farkını anlatıyordu bizlere. Evet Overkill, daha ilk albümden duruşunu ortaya koymuş nadir gruplardan birisi idi. Taş gibi bir albüm ile camianın bir anda gözdesi oldular.

Hemen ardından, 2 sene sonra gelecek olan ikinci albüm "Taking Over", Feel The Fire tadında, ancak yayını daha bir geri çekmiş bir grubun izlenimlerini yaşatıyordu kitlelere. Yay daha da gerilmişti ve grup iyilerin de iyisi olmak için kendisini fırlatmaya hazırlanmıştı. Bir sene sonrasında gelen "Under The Influence" albümü, grubun artık hamdım, piştim, oldum açılımının "oldum" kısmı haline geldiğini kanıtlamıştı.Ancak bu çok şiddetli depremvari sarsıntılar bitecek gibi durmuyordu.

Overkill Under The Influence den bir sene sonra "The Years Of Decay"i piyasaya sürdü. Albümün başarsından mı bahsetsek, Overkill in aşmışlık seviyelerinde gezindiğinden mi. Bambaşka bir sound, yepyeni bir ses gelmişti gruba. İçinde Who Tends Fire, albümle aynı adlı parça olan The Years Of Decay, Nothing To Die For gibi thrash şaheserlerini barındıran bir albüm idi. Başarı ve kariyer ve adından söz ettirme gücü kesinlikle artık onların elindeydi. Dönemin, rekorlar kırmada ve en iyisi olmada en acımasız gruplarının arasından kıvrak hareketlerle ve şaheser değerindeki albümler ile kendisini çıtanın en üstünde gezinen grupların arasına sokabilmiştir Overkill. Ancak bu daha hiçbirşey idi!

Aynı sene içinde garip bir olay meydana geldi. Grubun kurucu elemanlarından Rat Skates, garip bir şekilde ortadan kayboldu. Çoğusu Rat'in uzak bir ülkede kamyon şoförü olarak hayatına devam ettiğini ileri sürdü. Kimisi o uzak diyarlarda öldüğünü. Rat'in gitmesine mi bağlarız artık, Rat'ten sonra çok sık yaşanan eleman değişikliklerini, orasına girmeyelim. Ancak o gidince grup sanki tarz değiştirebilir denildi. Tam aksine dedirtecek albümler çıkageldi elbette.

Mark Archibole, Sid Falck, Tim Mallare, Merritt Gant, Rob Cannavino, Joe Comeau ve Sebastian Marino... Bu isimler Rat'in gitmesinden sonra gruba gelen elemanlar. Çoğusu da gitarist ve gitar teknisyeni aynı zamanda. Bu elemanlar Horrorscope,W.F.O. , The Killing Kind, I Hear Black albümlerinde görev aldılar. Ancak o elemanlara değinmek yerine albümlerin The Years Of Decay'den sonra gelen albümlerin yapılarına ve grubun başarı grafiğine bakmaya devam edeceğiz.

The Years Of Decay şaheserinden sonra "Horrorscope" piyasaya 1991'de sürülür. Çoğusu bu albümde bazı gariplikler hisseder. Ancak hissedilecek tek şey vardır o da thrash metal de farklılaşmaya çalışan grupların arasında işini en iyi yapan grup olma özelliğini de taşır Overkill. Çünkü Overkill Horrorscope ile ciddi manada eski Overkill albümlerine nazaran bir farklılık yakalamıştır. Tek başına Horrorscope parçası dahi yeter bu çizgiyi kavrayabilmeye.

Yaklaşık tarzda olan bir I Hear Black albümü 92'de, Horrorscope tan sonra piyasaya sürülür. Shades Of Gray parçası da Overkill in camiada ne denli farklı bir grup olduğunun kanıtıdır. Bu albümde daha bir Verni havası hissediyoruz.

1997 senesine gelene kadar Overkill, eski Overkill ile yeni Overkill arasında git gel yaşarken, 97 de bir facia meydana geldi 96'da Fuck You albümünden sonra gelen From The Underground And Below albümü piyasaya sürüldü ve çoğu thrash grubu gibi onlar da "acaba" diyerek "daha farklı olabilir mi" sorusunu da ekleyerek bu albümü çıkardılar. Albüm elbetteki eski Overkill tadında bir albüm değildi. Tam bir rezaletti. Ancak bu albümün dahi içinde kendine göre özgün parçaları vardı. Kulağa hoş gelebilecek ancak gruba yakışmayacak parçalar.

Bu deneyimden iki sene sonra yani 99'da, grup bir cover albümü yayınlar. Overkill'in "Coverkill" albümünün içinde kimler yoktuki.. Sex Pistols lar, Priest ler, Sabbath lar, Motorhead ler… Hatırlatmak fayda varki Coverkill albümü, daha sonraları grubun kalıcı üyesi olacak olan gitarist Dave Linsk ile yazılmıştır.

2000 deki “Blodletting” albümü eksilen gitaristler yüzünden yükünü tamamiyle Dave Linsk'e devretmişti. O artık Overkill'in yaratıcı yüzü idi.

Milenyumdan bu zamana, 2007 ye gelene kadar Overkill, From The Underground And Below faciası 2 yapmadı ve kitlelerini tamamıyle tatmin edici işlere imza attı. Yalnız fark edilecek derecede bir yumuşama mevcut gibi idi sanki grupta. Son çıkan Immortals albümünde bunu daha bariz görebiliyoruz. Ondan önceki ReliXIV, Killbox 13, Necroshine, Bloodletting, Wrecking Everything albümleri oldukça tatmin edici, Overkill in üstünde bir albümler silsilesi idi. Eskiye dair birşeyler bulamayanlar olsa da, yeniden güzide şeyler çıktığını savunanlar olsa da Overkill, yine Overkill idi. Yine kendi bildiklerini yapan, vahşiliklerinden ödün vermeyen bir grup olma yolunda buralara kadar geldiler.

Camiada, thrash metal furyasında asla unutulmayacak ses olan Bobby, belki de en iyi kurucu en iyi idare edici eleman statüsünde olan basist Verni ile son zamanlarda çok iyi işler çıkaran Dave Linsk ile Overkill daha da iyi işler çıkaracağa benziyor. Onlar Coverkill de Changes gibi parçayı coverladılar Sabbath’tan. Horrorscope gibi bir albüme imza attılar. Ayn grup gücünü en aşağı noktalara çekip, ışığını ve sesini en yükseğe fırlattı. Onlar kesinlikle thrash metal in en saygın, en olgun ve en karanlık, en vahşi grubu oldular. Ölümüne thrash dediler ve bu laflarına layık oldular. Overkill... Camianın en iyilerinden... On binlerece insana "Fuck You" dedirtebilmiş bir grup. Ne diyelim, o yırtıcı Overkill havasını ülkemizde de teneffüs edebilme dileklerimizle... =)