Edit 1: NTV - Gece Gündüz Programından Konser Görüntüleri ve Grup ile Röportaj için tıklayın !
13 Temmuz 2008 - Judas Priest Istanbul Konseri Kritiği
İSTANBUL BOĞAZI TARİHİN EN BÜYÜK HEAVY METAL GRUBUYLA SALLANDI !
Ne diyebilirim ki. Muhteşem bir gecenin ardından o anları sözlere dökmek o kadar zor ki. Senelerdir dinlediğimiz , albümlerini alıp biriktirdiğimiz , internette konserlerini bulmak için türlü türlü siteler gezdiğimiz , dvd'sini takıp evde Metal God yürüyüşü yaptığımız bir efsane geldi geçti İstanbul'dan. Herkes bir düşüncede birleşti. Konser , Türk izleyicisinin izlediği en muhteşem konserlerden biri oldu. Priest , 2008 turnesinin en güzel performansını dün gece İstanbul Boğazında gösterdi.

Şunu belirtmeliyim ki , Halford'lu izlediğim 10+ Angel Of Retribution turu konser dvdsi , 10+ 2004 Reunion konser dvdsi beni bu kadar etkilememişti. Judas Priest son 5 yılın en iyi performansını dün gece 10.000 kişiye İstanbul'da verdi. Yabancı forumlarda da Türk forumlarında da Istanbul konserinin muhteşem geçeceği tartışılmıştı zaten. Çünkü Priest öyle bir grup ki , onlar zaman geçtikçe açılır. Avrupa'nın son ayağı Istanbul konserinde de ortalığı dağıtır diyorduk. Öyle de oldu. Priest şarkılarındaki vokaller , bildiğimiz heavy metal vokal tekniğinden çok daha farklıdır. Çünkü Priest'in yaptığı metal , Halford'un dediği gibi "Judas Priest style Heavy Metal"dir. Gittikçe açılacağını bildiğimiz Halford vokalleri de dün gece tek kelimeyle muhteşemdi. 2008 turunun ilk konseri Icehall Finlandiya ile dünkü konseri karşılaştırırsak , aradaki fark inanılmaz !!!
Konser kritiği için devamına tıklayın !!!

Konser sabahı 6'da kalkıp hemen otobüslere atladık. Kuruçeşme Arenanın önüne tam tamına 8:30 gibi gittik. Arenaya giden ilk 10 kişiden biri olmanın sevincini yaşıyorduk. Priest'i en önden izlemek için güneş altında tam tamına 13 saat bekledik. Normalde güneş altında 2 saat dursak ya burnumuz kanar ya da bayılırız. Ama içimizde öyle bir tutku vardı ki , tam tamına abartmadan 13 saat bekledik. Sıramızı kaptırmamak için ayakta durmaya çalıştık. Değdi mi ? Sonuna kadar değdi. Bir daha gelseler bu sefer 20 saat bekler misin diye sorarsanız 30 saat daha beklerim derim =)

Sırada beklerken "yeaa yeaa yeaaa ohh yeaaaa" oyunlarını da unutmadık. Halfordvari Priest oyununu oynamazsak olmaz tabiki. =) Zaman yavaş yavaş geçti , ellerde gazeteler , kafalara tuttuk. Güneşin 19:00 gibi batmasıyla birlikte artık konser havasına girmiştik. Bu arada siteden birçok arkadaşla tanıştık , birbirimize destek olduk , kafalarımıza özel olarak gazete şapkalar yaptık , 1 milyoncu olduk , sarhoş olduk , bağırdık , çığlık attık , yoldan geçen teyzeler bize "yazık valla güneşin altınca cık cık cık" dedikçe biz daha da bağırdık =)) Küs olanlar birbirlerine bakmamak için götlerini yırttı , bazıları aralarındaki husumeti gidermiş kenka bile olmuş haberim yok =))

Saat 19:20 gibi kapılar açıldı ve içeri girdik. En önde olmanın zevkiyle içeri nasıl koştuğumu hatırlamıyorum. Sahnenin en ortasına ve en önüne geçip demirlerden tutunmaya başladım. Alan yavaş yavaş dolmaya başladığında arkadan itişmeler , sövmeler , tartışmalar da başladı tabi. Priest konserine mi gelmiş , bilek metal konserine mi gelmiş belli olmayan dümbükler "pogo yapıceek pogoo" diyince baya bir sövdüm içimden , yalan yok. Tabi bu durumdan baya bir şikayetçi olup , konseri adam akıllı bir şekilde bekleyen , kendi kendine eğlenen ve etrafına rahatsızlık vermeyen yaşı büyük insanlar da çoktu.

Saat tam 21:00da konser başladı. Yeni albüm Nostradamus'tan Dawn Of Creation introsu girdiğinde artık kalplerimiz durmak üzereydi. Daha önceden anasayfamızdan belirttiğimiz gibi setliste şaşırmadık. Bildirdiğimiz şarkı sırasına göre sıra sıra çalındı herşey. Intro bitip Scott gök gürültüsü gibi girdiğinde , sol taraftan Halford asansörle dumanların arasından asasıyla ve cübbesiyle "Nostradamus" edasıyla çıkıverdi. Prophecy parçasında en öndeki gazeteciler de kayıtlarını yaptılar. Cübbesinin başlığını indirip , o parlak kafası göründüğünde ise herkes çığlığa boğuldu. Evet , Judas Priest İstanbul'daydı ve karşımızda dvd takmış gibi onları izliyorduk. İnanılmaz bir his.

Metal Gods parçası Prophecy'nin hemen ardından başladı. Rob Halford sahnenin önündeki sisli kapı açldığında içeriden Metal God yürüyüşü yaparak üzerimize geldi. 2004 ve 2005 yılındaki turlardan farklı olarak şarkının sonunda "Metal Goooooooooooooooods , Metal Gooooooooooooods" diye çığlık atması muhteşem bir andı. O nasıl bir çığlık , o nasıl bir karizmadır arkadaş !!! Tıpkı Resurrection turundaki gibi şarkı sonundaki bu çığlıklar bizi fena gaza getirdi !!

Metal Gods parçasından sonra Halford gene o klasik sözlerini söyledi. "Look at all these heavy metal maniacs in the night , are you ready for some Judas Priest style heavy metal? Lets goooo". Ama daha öncesinde mikrofonundan dolayı bir sorun olmalı ki , "Its Sunday night here in Istanbul and the Priest is back" sözlerini duyamadık. Ama "The Priest is back" dememiştir umarım , çünkü bu ilk Istanbul konseri =)) Onun yerine başka cümleler kullanmıştır.

Eat Me Alive parçasında seyirci nakarat hariç biraz sessiz kaldı. Sanıyorsam şimdiye kadar hiç live olarak çalınmadı bu şarkı. 2008 bootleglerini dinleyenler hariç , şarkıya eşlik eden yoktu =)) Hazırlıklı gelenlere laf söylemiyorum tabiki. Ya da Priest sapıklarına. Onlar zaten her şarkıyı ezbere söylediler. Şarkının sonunda efektli "Eaaat , meeeeaaa , aaaaaa liiiiiiiveee" kısmı da muhteşemdi. Şarkının solosunu zaten söylememe gerek yok. Glenn ve KK gene döktürdü.

Between The Hammer And The Anvil parçasına sıra geldiğinde ise KK , Halford ve Glenn üçlüsü yanyana geldi. Tıpkı 90 Painkiller era konserleri gibi bir aşağı bir yukarı sallanarak girişi performe ettiler. Halford'un elinde Priest bayrağı vardı ve onu sallayarak şarkıya girdi. 91 yılından beri ilk defa setliste konulan bu şarkıyla beraber hakikaten sarhoş olduk. Judas Priest'in kişisel olarak en favori parçalarımdan birini canlı olarak izlemek bir rüya gibiydi. Solosunda ise KK ve Glenn şov vardı gene. Scott Travis ise bir makina gibi bütün konser boyunca bir kez ritm bile kaçırmadı. Her zamanki gibi. "C'mon Istanbuuuuuuuuuuuuul" diyordu Halford. Şarkının sonunda geldiğimizde ise kulaklarımızı neredeyse tıkayacaktık. "Between the hammer and the anviiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiil" çığlıkları Boğaz Köprüsünün iplerini yerinden oynattı !!! Bir önceki konserlerdekine göre (Graspop , Munich , Zwolle) çok daha temiz çığlıklar vardı. En önde ve en ortada olduğum için fazla ayırt edemedim vokali , gitarı , bass gitarı ama arkadaki arkadaşların kulakları herhalde sağır olmuştur =))

Ve Devil's Child.. SFV turundan beri çalınmayan bu şarkı nihayet setliste dahil edildi. Bunu da live dinledikten sonra gözlerimiz açık gitmez =) Muhteşem high pitched Halford vokalleriyle ziyafet çektik. "You took my heart and...." kısmında ise resmen uçtuk !!! İki eliyle mikrofona sarılmış Halford, çığlık üzerine çığlık atarak söylüyordu. Ağlamamak mümkün mü !!!

Breaking The Law'da seyirci o kadar coştuki , ellerimin altındaki demirlerin kaburga kemiklerimi kıracağını hissettim. Hell Patrol şarkısında ise Scott Travis'in gök gürültülü twin pedallarıyla midelerimiz inledi. Yumruk üzerine yumruk yedik. O nasıl çalmak arkadaş. Bageti yukarı atmalar geri almalar falan. Süperdi !!! Muhteşem solosu da ayrı bir olay.

Death şarkısında ise Halford yine sahnenin ortasındaki kapıdan içeri sandalyenin üzerinde cellat kılıklı bir adam tarafından getirildi. Cellat , Halford'u iterek sahne ortasına getirdi. Sandalyede herhalde tekerlek falan var. =)) Bu şarkıda izleyici sessiz kaldı ama normaldir. Yeni albümden bir şarkı tabiki. Halford elinde bastonu , yine Nostradamusvari hareketler ile sahnede yürümeye başladı. Kamburunu çıkarıp , suratını ekşitip seyirciye şarkıyı söyledi. "Messenger oooof deaaaath". O kadar ağır ve derin bir parça ki , bir film gibi izledik. Sanki bir hikaye anlatıldı karşımızda. Ölümün bizi alacağını ve mezarımızın hazır olduğunu söylüyordu Halford ! Geberiyorum sandım bir an =))

Dissident Aggressor parçası gene sanıyorum hiç çalınmamış bir parça olarak 2008 setlistinde yer aldı. "Graaaand canyons" girişiyle "hoop noluyoz lan" dedik resmen. Scott yine twin pedallarıyla midemize yumruklarını attı. KK , Glenn ve Ian üçlüsü sanki stüdyoda çalıyor gibi çaldılar. Kötü anlamda değil yani. Muhteşem performe ettiler parçayı. Kaç senedir çalınmayan bir parçayı korkmadan setliste koyup çalmak her grubun harcı değildir. Halford'un "I know what Iam Im Berlin" çığlıkları yine cam gibiydi !!!

Angel parçasına sıra geldiğinde Glenn Halford ve KK üçlüsü yine sahnenin ortasına geldiler. Albümde nasıl o etkileyici vokal tekniğiyle söylüyorsa Halford , onun 2 katı etkileyici şeklini söyledi bizlere. Operatik sesi bizlere öyle anlar yaşattı ki bu şarkıda , gözlerimizdeki yaşlara engel olamadık !!

Konserin ikinci kısmına gelindiğinde Hellion - Electric Eye vardı sırada. Halford gene asansörle sağdan soldan çıkıyordu. Üzerinde parlak ceketiyle Priest'in marş olmuş şarkısını bir kez daha bizler için söyledi. Kalabalık aynı Whitesnake 2006 konserindeki "Aint no love in the heart of the city" parçasındaki gibi bu şarkıda da ağızlarına gelen kelimeleri söylemeye çalıştı=)) Whitesnake 2008 konserinde bunu bir daha yapmamıştık , umarım 2009'da Judas Priest'e kendimizi affettiririz. =))

Rock Hard Ride Free parçasıyla 80'li yıllardaki Priest'i izler gibiydik. Hala o ruhla çalmaları , gitaristler KK ve Glenn'in inanılmaz soloları bizleri yine ağlattı. Sinner parçasında ise KK Downing şov vardı resmen. Yeni yaptırdığı beyaz custom Flying V ile boğazı inletti. O nasıl solo atmaktır be adam , çalarken ruhunu resmen gitar ile birleştiriyor ya !!! Sinner parçasının sonundaki Halford çığlıklarından bahsetmeye gerek yok herhalde =))

Painkiller'a sıra geldiğinde ise Scott kendine özel , şimdiye kadar hiç yapmadığı doğaçlama bir intro çaldı. Şarkının girişindeki bateri solosunun birazını çalıp bıraktı , çalıp bıraktı. 3-4 kez bunu tekrarladıktan sonra şarkıya girdiler. Şarkıya girmeden önce demirlerden o kadar sıkı tutundum ki , arkamdaki 10bin kişinin beni ittirip ciğerlerimi sahneye fırlatacağından tırstım. Şarkı başladığında ise Glenn ve KK o efsane şarkının notalarını basarken artık hacı olduğumuzu hissettim. =)) Painkiller şarkısını da Priest'ten duyduysak artık bizim herhangi bir konsere gidip herhangi bir şarkıyı dinlememize gerek kalmadığına kanaat kıldım =)) Bir KK bir Glenn sırayla soloyu çektikten sonra gözüm Halford'un ceketine ilişti. Daha önceden görmediğim bir ceketi giymiş , arkasında da Nostradamus albümünün kapağını bastırmış. Kolları kesik birşeydi. Muhteşem karizma katmış hakikaten. Forumlarda birkaç kişinin "Halford Painkiller'da sahnenin ortasına yattı , geberdi öldü" yorumlarına tanık oldum. Şöyle söyleyim , Halford bunu 90 yılından beri her konserde yapar. O şarkıyı diyaframsız söyleyemezsiniz arkadaşlar. Diyaframınızı kullanmak için de Halford eğilerek söyler o şarkıyı. 90 yılında da böyle oldu , 91de de , 2004te de , 2005te de , Istanbul'da da. Böyle yorumlar yaparak kendinize güldürmeyin. Neyse , Painkiller şarkısının sonlarındaki çığlıklar gene müthişti. Halford'un ağzından burnundan gelen terler neredeyse suratıma kadar sıçradı. Adam bu şarkıda tükürdüğü kadar hiçbir zaman tükürmüyordur herhalde. Hele o kelinden akan terler neydi öyle =))

Hell Bent For Leather'a motor ile çıkacak mı çıkmayacak mı tartışmalarına son noktayı ise koydu Priest. Judas Priest bu , ilk kez sahnede motoru kullanmaya başlayan grup bu. Harleysiz bir Priest konseri olur mu ? Tabiki olmaz. 2005 yılından ayrı olarak başka bir motordu bu yalnız. Biraz değişik. 2006 Royal Albert Hall konserini izleyen bilir. Onunla aynı motor olması lazım. Glenn , şarkının girişini deliler gibi kafa sallayarak ve gitar çalarak yaptıktan sonra bir de baktık ki sahnenin ortasındaki kapı tekrar açıldı. Yine sisler içerisinde ve motor sesiyle birlikte HALFORD THE METAL GOD üzerimize sürdü motorunu. Ve durdu sahnenin ortasında. "Seek him here seek him on the highway" nidalarıyla inlettik Kuruçeşmeyi.

Yine motor üzerinde Halford , The Green Manalishi parçasını anons ettiğinde sahne yeşillere büründü. Efsanevi şarkıyı Priest'ten canlı olarak izlemek ve dinlemek inanılmazdı !!! Oooooo ooooo oooohooo sesleriyle söyledik , eşlik ettik , ağladık. Ne denebilir !!!

Halford "one more one more" diyordu. Ve sıra gelmişti son şarkıya. You've Got Another Thing Coming" parçasına girişteki klasik Halford oyunu yapılacakti tabiki. Ohohoho yeaaaah , oooov yeaaaah , ohohoho yeaaaah diye tekrarlıyorduk Halford'u. Hatta bir ara hiç yapmadığı birşeyi de yaptı Halford. "Nostradaaaamuuus , viiiindicated , noooostradamuus is aveeenged" diyerek bizlere tekrarlattı. Yeni albüm şerefine =)) Elinde Türk Bayrağı , tam 3 kere öpüp motorun kollarına astı. O an herkes çığlıklarla Halford'u tebrik etti. Bunu neden heavy metal grupları hep Türkiye'de yapıyor , Steve Harris de forma giymişti diyenler ise bence yanılıyorlar. Halford bu hareketi neredeyse her konserde , bu şarkıda yapar. Yapmadığı yer yok ki =)) Muhteşem sololarla birlikte şarkının sonuna geldiğimizde Halford söylerken bir de baktık ki şıkıdım şıkıdım Türk oyunu yapıyor sahnede. Zeybek midir artık nedir , ona benzer birşey =)) Onu gördüğümüzde ise bayağı bir güldük. Muhteşem bir jest !!

Ve konser bu şarkıyla bitti. 30 şarkı çalınacak söylentilerine konserden önce verdiğimiz cevapta haklı çıkmıştık =)) Keşke çalsalardı tabi , keşke bu söylenti doğru çıksaydı ama çalmadılar ve konser bitti. Tüm grup elemanları sahne önüne geldi ve seyirciyi hep birlikte selamladı. Penalar atıldı , Scott bagetlerini seyirciyle paylaştı.

Konserde Glenn Tipton ile belki 10 defa göz göze geldik. O kadar cana yakın o kadar babacan bir adam ki , gözlerinizle ona baktığınızı yakaladığında o da size bakıyor ve gülümsüyor. KK Downing aksine biraz soğuk gibiydi seyirciye. Normalde KK sıcak kanlı davranır Glenn soğuktur ama bu sefer öyle olmadı. KK ile neredeyse hiç bakışma olmadı =)) Halford tüm seyirciye sıcak davrandı , kişisel olarak birkaç kez göz göze geldik onda da selam alamadım =)) Ian ise tıpkı Glenn gibi çok babacan ve sıcak kanlıydı. Ona da 30 saniye baktıktan sonra kesinlike göz göze gelip selamını almanız kaçınılmaz =) Scott ise pek çok konsere göre daha gülümsüyor ve verilen ilgiye cevap veriyordu.

Muhteşem bir gecenin ardından ; Hacı olduk. Görebileceğimiz en büyük metal konserine şahit olduk. 2 sene önce rüya diyorduk , hadi oradan nereden gelecekler ulan diyorduk , ama dün rüyamız gerçek oldu.

Judas Priest Istanbul'da konser verdi.

Ever Judas Priest'i izledik dün.

Biz Judas Priest'i izledik.

Priest dün buradaydı.

Priest...

Not: Konser ile ilgili fotoğraflar ve videolar bu sayfaya ve forumumuzdaki sayfaya hazırlandıkları an koyulacaktır. Lütfen takipte olunuz.

MadROLLER
Heavymetaltr.com Webmaster