Hep bildiğini okuyarak ve kendi yolunu çizerek ilerleyen bir grup olarak Pantera; tüm müzik tarihi içerisindeki en büyük fenomenlerden biridir. Kritiğini yaptığım bu albüm de; seksenlerin sonlarında çıkan dört glam albümünden sonra, Pantera’nın gerçek kimliğine büründüğü ilk albümdür.
Tarih yazmak tabirinin tam anlamıyla geçerli olduğu bir çalışmadır “Cowboys From Hell”. Metal müzik dinleyen, metal müzikle ilgilenen herkesin çoktan ezberlediği bu albümü parça parça açıklamak belki gereksiz olsa da, kendi adıma bazı parçaları kısaca özetleme gereği duyuyorum.
Doksanların belki de bu en ilham verici grubunun, zamanında müthiş bir patlama yaratan bu albümü; gerçek bir metal klasiği olan “Cowboys From Hell” ile açılır. Gerçek bir klasik. Her saniyesi, önündeki on yıl boyu adını metal dünyasına kazıyacak bu grubun trademark’ı olacak ayrıntılarla doludur. Gelmiş geçmiş en ilham verici vokalistlerden biri olan Phil Anselmo’nun ve yine gelmiş geçmiş en ilham verici gitaristlerden Dimebag Darrell’ın her anını coşku ve enerjiyle süslediği bu parçayı, oldukça tuhaf ve aksak bir yapısı olan “Primal Concrete Sledge” takip eder. Oldukça sert ve hızlı bir parça olmasına ve 2.13 dakika sürmesine rağmen, ilk 1.05 dakikasında Vinnie Paul’un trampete hiç vurmadan ritm tutması, şarkıyı daha da tuhaf yapan bir ayrıntıdır.
Güzel solosuyla “Psycho Holiday” ve saldırgan sözleriyle “Heresy” de son derece başarılı parçalardır.
Ancak albümün mutlak hit’i, metal tarihinin en güzel parçalarından “Cemetary Gates”tir. Klip de çekilen bu parçadaki “…you left me incomplete, all alone as the memories still remain.” gibi harika sözler ve kusursuz müzik, parçayı dinleyen herkesin parçaya aşık olmasını sağlar.
Ardından gelen ve konserlerde kafa göz yardıran “Domination”; en sonundaki headbang yapmak için özel olarak yazılmış kesik gitarlı bölümüyle, milyonlarca “Pantera” fanını coşturan bir parçadır.
Grubun yazdığı belki de en aksak ritmli parça olan “Message in Blood” ve “The Great Southern Trendkill”deki “Floods”la birlikte en duygusal ve damar Pantera solosunu barındıran “The Sleep” de albümün diğer gözdelerindendir.
En sonda ise, bas ve davulla oldukça gaz bir girişi olan ve ardından gelen yırtıcı Dimebag tescilli ritm ile “Art Of Shredding” de albüme müthiş bir final hazırlar.
Bu benzersiz albümün ardından grup 180’den fazla konser verdi ve Avrupa’da Judas Priest’le turladı. (Painkiller dönemi Priest ve Cowboys dönemi Pantera… daha iyi ne olabilir?) Ardından da bu albümün home-video’su piyasaya sürüldü.
Sonuç olarak “CFH”, müthiş başarılarla dolu bir kariyere sahip olacak bir grubun olağanüstü bir başlangıç yapmasını sağlamış çok önemli bir albümdür. Zaten metal dinleyen ve bu albümü bilmeyen biri varsa, artık metal dinlemese daha iyi olur. Çünkü olayın özünü duymakta çok geç kalmıştır.
