Kuruluş ;
Kuruluşlarından sonraki birkaç yıl boyunca sürekli kadro değişiklikleri yaşadı Accept ve açıkçası amatör bir seviyede kalabildi ancak. Tam anlamda profesyonel kariyerleri 1976’da, Almanya’da düzenlenen Rock am Rhein Festivali’ne çağırılmalarıyla başladı. Bu festivalin ardından albüm teklifi alan grup ilk defa profesyonel bir stüdyoya girdi ve ilk albümleri, kendi adlarını taşıyan albüm Accept’I kaydettiler. Grubun tüm emek ve çabalarına karşın bu albüm beklenen başarıyı yakalayamadı.

İlk temel ve uzun süreli kadro vokalde Udo Dirkschneider, gitarda Wolf Hoffmann ve Gerhard Wahl, bassta Peter Baltes ve davulda da Frank Friedrich. Friedrich ve Wahl ilk albüm kaydedildikten sonra gruptan ayrıldı. Yerlerine Stefan Kaufmann ve Jörg Fischer geldi. Bu kadro ile 1980’de I’m A Rebel albümü kaydedildi. Bu albüm, ilgileri Accept üzerinde topladı ve ilk kez bir konserleri bu albüm sonrasında medya tarafından izlendi.

Altın Çağ ;

1981’de üç önemli gelişme yaşandı Accept cephesinde. Birincisi, Breaker albümü yayınlandı. Ikincisi, menejer Gaby Hauke ile bir anlaşma imzalandı ve grubun kariyeri boyunca korundu bu anlaşma. Üçüncüsü ise Accept, Judas Priest’in dünya turnesine katıldı ve hatırı sayılır bir başarı elde etti. Böylece de Avrupa dışında da tanınmaya başladılar.
Bir sonraki albüm, Restless And Wild, 1982’de yayınlandı. Jörg Fischer’in kayıtlardan kısa bir süre önce gruptan ayrılması yüzünden tüm gitarları Wolf Hoffmann kaydetmişti. Bu albümle birlikte grubun müziğinde belirgin bir revüzyon yaşandı. Karakteristik öğeler arttı, tarz oturdu ve Speed Metal kavramının temeli atıldı. Geniş bir turne ayarlandı bu albüm sonrasında ve konserlerde çalmak üzere Herman Frank gruba dahil oldu.

Hemen ardından çıkan Balls To The Wall, adeta Accept’in birşeyleri ateşlediğini ve önceki albümlerden farklı olarak olgunlaştığını kanıtlıyordu. Albüm konsept bir yapıya sahipti. Çoğu şarkı siyaset, cinsellik ve dini konular içeriyordu. Zamanla marş haline gelmiş olan Balls To The Wall, Accept’I tanımlayan, taşların yerine oturuduğunu gösteren bir kanıttı.
Almanya’daki bir konserde, 1983’te, tesadüf eseri Jörg Fischer ile karşılaştı grup ve Hauke’nin çabaları sonunda bir kez daha Accept’e dahil oldu. Bu gelişmeyi takiben başlayan dünya turnesi anca 1984’te, tarihi Monsters Of Rock konseriyle noktalandı.
Metal Heart, 1985’te geldi ve live kayıt olan Kaizoku Ban albümü de hemen ardından geldi. Scorpions’ın prodüktörü Dieter Dierks’in yardımıyla Russian Roulette bu albüm serisini devam ettirdi 1986’da.

Ayrılık;

Ancak zamanla bazı farklılık ve ayrımlar çıkmaya başladı. Peter Baltes, Wolf Hoffmann ve Gaby Hauke Amerika’daki ilgiyi genişletmek ve dünyaya açılımı daha da artırmak istiyordu, bu yüzden de kıtalar arası seyahatler düzenliyor dolayısıyla da çoğu zamanlarını Almanya’dan uzakta geçiriyordu. Bu da haliyle diğer ekip elemanlarından uzakta olmaları anlamına geliyordu. Zamanla aralarındaki mesafe arttı, birbirlerinde uzaklaşmaya başladılar. Bu da onları bir duraklama dönemine girme kararına itti. Aynı zamanda kendi solo kariyerinde başarılar kazanan Udo’nun da çalışmaları da bu karar da etkili oldu. Ama grup, Udo’nun solo kariyerinde ona yardımcı oldu ve ilk albümünün teknik hadiseleriyle ilgilendiler. Ilk albüm Animal House adıyla yayınlandı. Udo, U.D.O adıyla Avrupa ve Amerika olmak üzere birçok ülkede albüm satışlarını yukarı çekti.
Uzun bir duraklama döneminin ardından Peter, Wolf ve Stefan vokalde David Reece ile birlikte tekrar bir grup olarak çalışabileceklerine karar verdi. Udo’nun solo kariyeri çok gidiyordu ve Jörg Fischer de Accept’I bir kez daha yarı yolda bırakmıştı. Birkaç demo’nun ardından grup kendini bu kadroyla güven kazandı ve Eat The Heat albümünü çıkardılar; Udo’suz ilk Accept albümünü..
Ritm gitarda Jim Stacey ile birlikte albümün hemen ardından bir turne geldi. Ancak turnede çok büyük bir talihsizlik yaşandı ve davulcu Stefan Kaufmann sırtından ciddi bir rahatsızlık geçirdi ve yerine Ken Mary geldi turnenin geri kalan konserleri için. Turnenin hemen ardından Hoffmann, Baltes ve Hauke, Reece’in çok tutarsız bir kişiliği olduğundan ve Kaufmann’ın rahatsızlığının da uzun süreceğinden dolayı artık bırakmak gerektiğine karar verdiler.. 1989 itibarıyle grup çalışmalarına ara verdi..

Reunion Esintileri;

1990’da yayınlanan live albüm Staying A Life, fanlardaki reunion isteğini tavana çıkardı. Almanya’ya gidişinde Udo, Accept’ten eski arkadaşlarıyla karşılaştı. Oturup konuştular ve orjinal kadoryla tekrar bir araya gelmeye karar verdiler.
Objection Overruled albümü 1993’te yayınlandı. Yayımcı şirket Pavement Records ile yaşanan zorluklara rağmen reunion Avrupa ve Amerika’da çok büyük başarı kazanmıştı. Hemen beraberinde bir dünya turnesi düzenlendi. Bir sonraki albüm olan Death Row 1994’te yayınlandı ancak Kaufmann nükseden sırt ağrıların yüzünden çalamaycak duruma gelmişti. Grup Kaufmann’ın yerine geçici olarak Stefan Schwarzmann’I davet etti ve sonraki turnenin planlarını ona da anlattılar.
Fakat grup giderek yaşlanıyordu ve yorgunluk belirtileri artmıştı. Solingen’in gençleri artık büyümüş, yaşlarını başlarına almış ve turnelerde yorgunlukla mücadele eder olmuşlardı.. Havada bir “son” kokusu vardı Predator için stüdyoya girdiklerinde. Accept’in son stüdyo albümü Predators 1995’te yayınlandı, davulda ise Kaufmann’ın yerine Michael Cartellone vardı.
Grup yaklaşık on yıldır bir araya gelmiyordu.. Taa ki 2005’in başına kadar.. Grup, orjinal kadroyla küçük bir dünya turnesi düzenleyeceğini haber vermişti. Bu turnenin son konseri muhteşem bir performansla 27 Ağustos 2005’te Kavarna – Bulgaristan’da gerçekleştirilen Monsters Of Rock’ta gerçekleşti.

Orjinal Kadro
• Udo Dirkschneider - Vocals
• Wolf Hoffmann - Guitar
• Peter Baltes - Bass
• Stefan Kaufmann – Drums

 ( Hazırlayan: HMTR Yazarı Slayerized )